با سلام

بله، از نظر قانونی «استرس» و «اختلال حافظه و تمرکز» لزوماً یک عنوان واحد نیستند و می‌توانند عوارض جداگانه محسوب شوند.طبق ماده ۶۷۶ قانون مجازات اسلامی، زوال یا نقصان حافظه و نیز اختلال روانیِ غیرجنون‌آمیز، موجب ارش است. همچنین ماده ۶۷۵ درباره نقصان عقل و ماده ۶۷۸ امکان مطالبه ارش جداگانه برای عوارض ناشی از صدمه را مطرح می‌کند. بنابراین اگر پزشکی قانونی صراحتاً «اختلال حافظه و تمرکز» را تأیید کرده باشد و در نظریه فقط نوشته باشد ۲٪ بابت استرس، باید متن دقیق نظریه را دید؛ چون ممکن است آن ۲٪ بابت اختلال روانی/استرس تعیین شده باشد و لزوماً به معنای ارزیابی اختلال حافظه و تمرکز نباشد.اگر در نامه پزشکی قانونی عبارت «اختلال حافظه و تمرکز» آمده ولی برای آن درصد جداگانه تعیین نشده، می‌توانید درخواست نظریه تکمیلی کنید و صریحاً بخواهید مشخص شود:

آیا اختلال حافظه و تمرکز احراز شده، مستقل از استرس، واجد ارش است یا خیر و در صورت مثبت بودن، میزان ارش آن تعیین گردد

در ماده ۶۷۶ قانون مجازات اسلامی آمده است که: "در زوال و نقصان حافظه و نیز اختلال روانی، در صورتی که به حد جنون نرسد، اَرش ثابت است." بنابراین به نظر می‌رسد که استرس و عدم تمرکز در یک ردیف قرار گرفته‌اند.

دیه یا ارش استرس با اختلال حافظه و تمرکز یکی نیست؛ ماده ۶۷۶ برای زوال یا نقصان حافظه و اختلال روانی ارش جداگانه شناخته و ماده ۷۰۸ نیز برای بیماری‌هایی مثل ترس و عوارض مشابه ارش مقرر کرده است. اگر پزشکی قانونی اختلال تمرکز و حافظه را تأیید کرده ولی فقط دو درصد بابت استرس نوشته، در مهلت اعتراض درخواست کنید صریحاً درباره میزان مستقل اختلال حافظه و تمرکز و رابطه آن با حادثه اظهارنظر تکمیلی شود.

باسلام استرس و اختلال حافظه و تمرکز از حیث دیه الزاماً یک عنوان مستقل و یکسان نیستند و مطابق ماده ۶۷۶ هر دو در صورت احراز آسیب می‌توانند موجب ارش باشند بنابراین اگر پزشکی قانونی فقط بابت استرس ۲ درصد تعیین کرده و اختلال حافظه و تمرکز را احراز کرده ولی برای آن ارش تعیین نکرده باشد قابل پیگیری برای تکمیل نظریه و تعیین ارش مستقل است