سلام، وقت بخیر.با توجه به توضیحاتی که دادید، پاسخ به این سؤال بستگی به این دارد که پدرتان زمین‌ها را به شما هبه (بخشش) کرده بود یا فقط اجازه بهره‌برداری داده بود.

اگر صرفاً گفته باشد: «زمین‌ها را بکار و محصولش مال خودت باشد»، این عبارت به‌تنهایی دلیل بر انتقال مالکیت زمین نیست و ممکن است دادگاه آن را صرفاً اذن در تصرف و انتفاع از زمین بداند. در این صورت، پس از فوت پدر، زمین‌ها جزء ترکه محسوب می‌شوند و همه وراث (از جمله خواهران و برادران) به نسبت سهم‌الارث در آن حق خواهند داشت.

اما اگر بتوانید ثابت کنید که:

• پدرتان در زمان حیات، زمین‌ها را به شما بخشیده (هبه) و قصد انتقال مالکیت داشته است؛
• زمین‌ها را به شما تحویل داده (قبض انجام شده)؛
• و از آن زمان شما به عنوان مالک در زمین تصرف داشته‌اید؛

در این صورت امکان استناد به هبه وجود دارد و ممکن است زمین‌ها جزء ترکه محسوب نشوند.

اینکه ۱۰ سال زمین در اختیار شما بوده و دیگران اعتراضی نکرده‌اند، به نفع شماست، اما به‌تنهایی دلیل مالکیت نیست و اگر وراث دعوا مطرح کنند، دادگاه همه دلایل را بررسی می‌کند.

بنابراین، اگر سند رسمی یا مبایعه‌نامه‌ای به نام شما وجود ندارد، خواهران و برادران می‌توانند ادعای سهم‌الارث کنند و موفقیت یا عدم موفقیت آنها به این بستگی دارد که شما بتوانید انتقال مالکیت در زمان حیات پدر را اثبات کنید.

برای اظهار نظر دقیق‌تر، لطفاً بفرمایید:

• زمین‌ها سند رسمی به نام پدرتان بوده یا کشاورزی و نسقی هستند؟
• آیا کسی هنگام واگذاری زمین‌ها از طرف پدرتان حضور داشته و می‌تواند شهادت دهد که پدر قصد بخشیدن خود زمین را داشته، نه فقط واگذاری حق کشت؟
•