سلام، وقت بخیر.با توجه به توضیحاتی که دادید، پاسخ به این سؤال بستگی به این دارد که پدرتان زمینها را به شما هبه (بخشش) کرده بود یا فقط اجازه بهرهبرداری داده بود.
اگر صرفاً گفته باشد: «زمینها را بکار و محصولش مال خودت باشد»، این عبارت بهتنهایی دلیل بر انتقال مالکیت زمین نیست و ممکن است دادگاه آن را صرفاً اذن در تصرف و انتفاع از زمین بداند. در این صورت، پس از فوت پدر، زمینها جزء ترکه محسوب میشوند و همه وراث (از جمله خواهران و برادران) به نسبت سهمالارث در آن حق خواهند داشت.
اما اگر بتوانید ثابت کنید که:
در این صورت امکان استناد به هبه وجود دارد و ممکن است زمینها جزء ترکه محسوب نشوند.
اینکه ۱۰ سال زمین در اختیار شما بوده و دیگران اعتراضی نکردهاند، به نفع شماست، اما بهتنهایی دلیل مالکیت نیست و اگر وراث دعوا مطرح کنند، دادگاه همه دلایل را بررسی میکند.
بنابراین، اگر سند رسمی یا مبایعهنامهای به نام شما وجود ندارد، خواهران و برادران میتوانند ادعای سهمالارث کنند و موفقیت یا عدم موفقیت آنها به این بستگی دارد که شما بتوانید انتقال مالکیت در زمان حیات پدر را اثبات کنید.
برای اظهار نظر دقیقتر، لطفاً بفرمایید:
اصل بر تعلق املاک به پدر به عنوان ماترک است لذا ادعای شما مبنی بر مالکیت نیاز به اسناد مالکیت یا اثبات مالکیت دارد
زمین جزو ترکه است و با ادعای وقف یا هبه، دادخواست اثبات مالکیت تقدیم کنید.
درود
صرف اینکه پدرتان زمینها را در اختیار شما گذاشته و چند سال کشت کردهاید، بهتنهایی موجب انتقال مالکیت یا خروج آن از ترکه نمیشوداگر پدر در زمان حیات هبه یا انتقال معتبر انجام نداده باشد، پس از فوت اصل بر این است که زمینها جزء ماترک بوده و همه وراث طبق سهمالارث حق دارند. برای نتیجه دقیق باید مشخص شود سند یا مدرکی از واگذاری پدر، هبه، صلح یا انتقال مالکیت وجود دارد یا خیر