سلام، وقت بخیر.با توجه به اینکه فرزند شما اکنون ۹ ساله است، حضانت از نظر قانون دیگر مانند قبل به طور خودکار با مادر نیست. اما این به معنای آن هم نیست که الزاماً باید نزد پدر زندگی کند.

نکته مهم این است که “حکم رشد” ارتباطی با حضانت ندارد. حکم رشد برای امور مالی افراد زیر ۱۸ سال است، نه برای تعیین اینکه کودک با کدام والد زندگی کند.

در مورد فرزند ۹ ساله:

• اگر بین پدر و مادر درباره محل زندگی فرزند اختلاف باشد، دادگاه خانواده با در نظر گرفتن مصلحت کودک تصمیم می‌گیرد.
• نظر فرزند نیز، به‌ویژه در این سن، ممکن است توسط قاضی شنیده و مورد توجه قرار گیرد، اما تصمیم نهایی بر اساس مصلحت اوست، نه صرفاً خواسته‌اش.

با توجه به توضیح شما که:

• ۵ سال است فرزندتان با شما زندگی می‌کند؛
• با پدر شب‌مانی نداشته است؛
• و تمایلی به زندگی با پدر ندارد؛

این موارد می‌توانند در تصمیم دادگاه مؤثر باشند، اما به تنهایی تعیین‌کننده نیستند. دادگاه وضعیت روحی، عاطفی، شرایط زندگی هر دو والد، وابستگی کودک و مصلحت او را بررسی می‌کند.

اگر پدر دادخواست تحویل فرزند بدهد یا شما بخواهید وضعیت حضانت را تثبیت کنید، بهتر است مدارکی مانند:

• گزارش مشاور یا روانشناس (در صورت وجود)،
• مدارک مربوط به نگهداری و تربیت فرزند،
• و در صورت لزوم شهادت افراد مطلع

را ارائه کنید.

اگر پدر تاکنون برای گرفتن حضانت اقدامی نکرده و فرزند سال‌ها نزد شما زندگی کرده است، این سابقه نیز می‌تواند یکی از عوامل مؤثر در ارزیابی دادگاه باشد.

یک سؤال:
آیا پدر در حال حاضر دادخواست تحویل فرزند یا تغییر حضانت داده است، یا فعلاً فقط می‌خواهید از نظر قانونی مطمئن شوید که فرزند نزد شما بماند؟