درود پرسشگر ارجمند با توجه به اینکه مبلغ ۲/۵ درصد موضوع ماده ۱۴ قانون بیمه اجباری شخص ثالث تکلیف قانونی راننده مسبب در برابر بیمه‌گر است نه زیان‌دیده، پرداخت شما برای تسریع دریافت دیه قابل استرداد از راننده با عنوان دارا شدن بلاجهت یا رجوع قائم‌مقام پرداخت‌کننده محل بررسی است لکن چون حکم قطعی صادر شده راه اصلی اعتراض عادی وجود ندارد مگر از طرق فوق‌العاده مانند اعاده دادرسی در صورت وجود جهات ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی مدنی یا اثبات اشتباه مؤثر قضایی همچنین می‌توانید بررسی کنید دعوا علیه بیمه‌گر یا راننده با عنوان صحیح حقوقی مطرح نشده باشد.  مبنای قانونی قوی‌تر این است که ثابت کنید مبلغ پرداختی دین شخصی راننده بوده و شما صرفاً برای جلوگیری از تضییع حق فرزندتان آن را ایفاء کرده‌اید نه اینکه تعهد قراردادی مستقل داشته باشید...

شما به ناچار و علی رغم میل باطنی و به جهت احقاق حق خود اقدام به پرداخت نموده اید.

شما میتوانید با استناد به مدارک، مواد قانونی و قاعده لاضرر بر مبنای ماده ۴۷۷ تقاضای اعاده دادرسی بزنید.