۱. طبق ماده ۳ قانون مجازات اسلامی، قوانین جزایی ایران، تنها نسبت به جرایمی اعمال می‌شود که در قلمرو جمهوری اسلامی ایران رخ داده باشند. «استفاده از سند مجعول» جرمی است که محل وقوع آن، جایی است که سند در آنجا ارائه می‌شود. وقتی صرافی در خارج از ایران است و شما مدارک را به آنجا (که تحت حاکمیت ایران نیست) ارسال کرده‌اید، عمل «استفاده» در خارج از مرزها رخ داده است.

بنابراین، عمل شما از نظر قوانین ایران، جرم «استفاده از سند مجعول» محسوب نمی‌شود و نگرانی‌ای بابت آن وجود ندارد.

۲. وضعیت فعلی: فقط شما شاکی هستید

حال که مشکل کیفری از جانب شما منتفی است، فقط یک طرف ماجرا باقی می‌ماند:

· طرف مقابل: شخصی که در ایران نشسته، پول شما را گرفته و در ازای آن، خدمتی بی‌فایده (مدارکی که کار نکرده) ارائه داده است. این عمل می‌تواند مصداق «کلاهبرداری اینترنتی» باشد و مقابله با آن نیازمند دو اقدام آگاهانه و هوشمندانه است:

  ۱. حفظ امنیت خود با یک استراتژی امن: هنگام طرح شکایت، هرگز به «ارسال مدارک جعلی» یا «استفاده از آن» اعتراف نکنید. صرفاً بگویید: «برای دریافت خدمات مشاوره یا کمک در فرآیند احراز هویت در صرافی خارجی» پول پرداخت کرده‌اید و طرف مقابل، هیچ خدمتی ارائه نداده یا پول را برنگردانده است. این کار از هرگونه ریسک احتمالی جلوگیری می‌کند.

  ۲. شکایت از طریق پلیس فتا: بهترین مسیر، مراجعه به پلیس فتا است. شکایت خود را با محوریت «کلاهبرداری اینترنتی و عدم ارائه خدمات پس از دریافت وجه» تنظیم کنید. مدارکی مانند رسید پرداخت و مکالمات (که نشان‌دهنده وعده خدمات و دریافت پول باشد) را ارائه دهید.

نتیجه: با این اصلاح، اکنون مسیر روشنی برای احقاق حق خود دارید. دیگر ریسک اتهام متوجه شما نیست و می‌توانید صرفاً به‌عنوان یک شاکی، برای بازپس‌گیری پول خود اقدام کنید. توصیه می‌شود در تنظیم شکواییه، از یک وکیل کمک بگیرید تا ادبیات آن به‌گونه‌ای باشد که شما را در مقام مدعیِ صرفاً یک کلاهبرداری ساده معرفی کند.

شما اگه فیش واریزی دارید فقط میتوانید دادخواست مطالبه وجه بدهید 

خرید یا استفاده از مدارک جعلی جرم محسوب می‌شود و با طرح شکایت، موضوع جعل و استفاده از سند مجعول علیه شما مطرح و قابل پیگرد کیفری خواهد بود.
با توجه به ریسک بالای محکومیت خودتان، پیش از هر اقدامی حتماً با یک وکیل مشورت کنید تا از عواقب احتمالی شکایت آگاه شوید

۱: در اصل کلی تنها سایت یا برنامه های قابل ردیابی هستند که سرور آنها داخل کشور باشد.

۲.اگر سروری در ایران نباشد چند حالت به وجود می اید الف) یک جرم بدون شاکی می خواهیم رسیدگی کنیم چون هیچ گونه سروری وجود ندارد قابل ردیابی نیست ب) دارای شاکی خصوصی می باشد که شاکی اسکرین شات همراه خود می آورد در این صورت اصطلاحا از شرکت های asp استعلام اخذ می شود و ip فرد مورد نظر اخذ می شود.

و از طریق ip اطلاعات اشتراک و داده تا شش ماه اخذ می شود یعنی متوجه می شویم که وارد کدام سایت شده است.

ولی هم اکنون به متن پیام ها چه در با وجود اکانت و حذف اکانت قابل دستیابی نیست.

و جرائم که هم اکنون کشف می شود اصطلاحا از طریق مهندسی اجتماعی و رصد فضای مجازی می باشد.