کاربر محترم شما شکایت ممانعت از حق با توجه به ادله مربوطه مطرح نمایید و حضانت فرزندان تا پایان ۷ سالگی با مادر است و در صورت شرایط شغلی ایشان می‌توانید دادخواست عدم صلاحیت ایشان برای حضانت را مطرح کنید 

سلام شکیبا باشید تا تعیین شعبه اتفاق بیافتد و با رسیدگی توسط قاضی، تصمیم مقتضی اتخاذ بگردد.

درخواست دستور موقت ملاقات فرزند مطابق ماده 310 قانون آیین دادرسی مدنی کنید

کاربر محترم، ممانعت از ملاقات فرزندان و خارج کردن آن‌ها از محل سکونت می‌تواند جرم تلقی شود و برای تسریع در روند پرونده و اثبات صلاحیت خود جهت حضانت، حتماً از راهنمایی وکلای متخصص سایت استفاده کنید.

توضیحات بیشتری باید در دسترس باشد سپس می‌توانیم در این زمینه اظهارنظر نهایی وکامل تری داشته باشیم 

اولا طبق ماده 54 قانون حمایت از خانواده که بیان میدارد هرگاه مسئول حضانت، از انجام تکالیف مقرر خود داری کند یا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذی‌حق شود، برای بار اول، به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و در صورت تکرار، به حداکثر مجازات مذکور محکوم می ‌شود. در اینجا منظور از حداکثر مجازات مذکور مد نظر مقنن در صورت تکرار با استنباط از تبصره ۳ ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی اصلاحی ۱۳۹۹ که اشعار میدارد  ..... تشخیص مجازات شدیدتر، مجازات حبس ملاک است .....  ملاک حداکثر محازات درجه هشت یعنی حبس تا سه ماه می باشد نه حداکثر مجازات جزای نقدی درجه هشت لذا؛ اعمال جزای نقدی برای بار دوم حتی با فرض حداکثر آن یعنی سی میلیون ریال اشتباه است و بایستی حبس اعمال شود ثانیا حسب ماده 41 قانون حمایت از خانواده که عنوان گردیده  ..... دادگاه در صورتی که مسئول حضانت از انجام تکالیف مقرر خودداری کند و یا مانع ملاقات طفل تحت حضانت با اشخاص ذی‌حق شود، می‌تواند در خصوص اموری از قبیل واگذاری امر حضانت به دیگری یا تعیین شخص ناظر با پیش‌بینی حدود نظارت وی با رعایت مصلحت طفل تصمیم مقتضی اتخاذ کند زوج میتواند دادخواست سلب حضانت و یا تعیین ناظر بر حضانت تقدیم و دادگاه با رعایت مصلحت طفل و ملاحظه و احراز منع ملاقات از ناحیه زوجه به موجب احکام صادره محکومیت زوجه تصمیم می گیرد.