با سلام به وکلای محترم مادر من دوسال وچهار ماه پیش در سن 76 سالگی ( من به تازگی فهمیدم) و با وجود کهولت سن بیماریهای قلبی با سابقه آنژیوگرافی ، تیروئید ، افتادگی مثانه ، تا حدی بی اختیاری ادرار و مدفوع تنگی ،کانال نخاع که باعث محدودیت شدید حرکتی ایشان شده و از عصا و ویلچر استفاده می‌کنند ، دیابت نوع دو و اضطراب و نابینایی ، فقط کم شنوایی و فراموشی و بی اختیاری ادرار و مدفوع از نظر پزشکی اثبات نشده ، سابقه بستری در بیمارستان به علت بیماری های مختلف ، بی‌سوادی و همچنین سال هاست قادر به اداره امور مالی خود نیست پیامک بانکی به گوشی یکی از متصالحین می‌آید مدارک اسناد منزل مادرم و کلید یدک هم دست یکی از متصالحین است . اصرار می‌کند خریدهای بیهوده برایش انجام بدیم ، دستگاه تلفن دارد از ما میخواهد تلفن برایش بخریم یا فلش مموری یا آرام پز و دستگاه توستر و آبمیوه گیری که به علت نابینایی و بی‌سوادی قادر به استفاده از آنها نیست ، به خاطر بیماری دیابت پرهیز نمی‌کند ، به علت تسلط نداشتن بر اعصاب دو نفر دیگر از فرزندان با مادرم قطع رابطه کرده اند ، مهمانش را از خانه بیرون می‌کند ، و مادرم 4 دانگ از خانه اش را با دو تا از فرزندان صلح معوض در دفتر اسناد رسمی کرده ارزش 4 دانگ دو میلیارد و 500 میلیون تومان بوده با 5 میلیون تومان صلح معوض شده و یکی از متصالحین در پیامک معمولی و پیام رسان ایتااقرار به فراموشکاری و اضطراب و عدم تسلط بر اعصاب مادر کرده و همچنین یکی از متصالحین که مطمئن هستم تعادل روانی ندارد در پیامک معمولی گفت که یک ماه بعد پشیمان شدیم و هر کدام نیم دانگ رو برمیگردانیم و گفت فقط به خاطر مادرم نیم دانگ را برمی گردانم و حتی یکی از آنها در پیامک معمولی گفت همه را برمیگردانم ومی گوید متصالح دیگر مرا تشویق به اینکار کرده متصالحین به طور شفاهی بدون سند و مدرک ادعا می‌کنند که ما سهم الارث پدری خود را بعد از 24 نگرفتیم مادرم سال 85 خانه خرید در سال 90 خانه اش را فروخت و خانه بزرگتر خرید اینجا یکی از متصالحین بعد از 12سال از خرید خانه بدون دلیل و مدرک ادعا می‌کند 20 میلیون از خانه 80 میلیونی مادرم را ایشان پرداخت کرده در حالی به اقتضای شغلش که بنگاه املاک دارد می‌توانست همان موقع 1/5 دانگ از خانه مادرم را به نامش بزند و این ادعاها در صلحنامه قید نشده و اینکه چرا متصالحین در زمان صحت و سلامت مادرم درخواست طلب ادعایی خود را نکردند؟ یکی از متصالحین در پیامک به بیماری دیابت مادرم اشاره کرده و از تأثیر آن بر اعصاب وهمه ارگان های بدن مادرم ناراحت بود و همچنین فکر و خیال کردن مادر و یکی از متصالحین در پیامک می‌گوید مادرم فکر می‌کند زمانی که خانه نبوده من آمده ام خانه اش و وسایلش را جا به جا کرده ام ( کلید یدک خانه مادرم را دارد)و همچنین خانم و پسر من شاهد اظهار پشیمانی مادرم بودند چون نمی‌دانست متصالحین حق فسخ را هم از ایشان سلب کردند فکر می‌کرد می‌تواند پس بگیرد . از متصالحین ازطریق پیامک معمولی تقاضای رونوشت صلحنامه می‌کنم جواب نمی‌دهند، همچنین وقتی در پیامک ها اعتراض می‌کنم که چطور با این وضع بیماریهای مختلف مادر وی را به دفتر اسناد رسمی برده و صلحنامه تنظیم کرده اند جوابی نمی‌دهند.مادرمدام حرفهای خود را عوض می‌کند جلوی من و خانم و پسرم اظهار پشیمانی می‌کند به متصالحین می‌گوید راضی هستم .اگر صلحنامه قانونی است چه دلیلی دارد که بعد از دو سال بقیه فرزندان باخبر بشوند؟ یکی از متصالحین فقط اجازه خواندن صلحنامه را در حضور خودش به صورت گذرا داد مفاد کامل صلحنامه یادم نیست. مادر هنوز در قید حیات است ، مادرم بی جهت تلفن های من را جواب نمی‌دهد. ضمناً هر دو متصالح با هم به خاطر نحوه تقسیم دو ساله قطع رابطه هستند و یکی از متصالحین شفاهی به من گفته بود اگر راضی نیستی همه رو برمیگردانم بعدها در پیامک به ایشان یادآوری کردم که برگرداند که گفتند من نیم دانگ برمیگردانم ولی به شرط و شروط. ضمناً برادرم ( یکی از متصالحین) در جواب مخالفت من با صلحنامه در پیامک معمولی گفته (ازاین حرفات و کارات به این نتیجه رسیدم توکلم که بخدابودوخودش برام درستش کردبایدادامه داشته باشه) با توجه به قوانین مدنی ایران و آرای مشابه قضایی و نظریات مشورتی قوه قضاییه آیا من می توانم بدون اثبات حجر از متصالحین به علت سوءاستفاده از شرایط جسمی و روحی مادرم شکایت کنم ؟ ماده 596 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) (اصلاحی 1403/03/30): هر کس با استفاده از ضعف نفس شخصی یا هوی و هوس او یا حوائج شخصی افراد غیررشید به ضرر او نوشته یا سندی اعم از تجاری یا غیر تجاری از قبیل برات، سفته، چک، حواله، قبض و مفاصا حساب یا هرگونه نوشته‌ای که موجب التزام وی یا برائت ذمه گیرنده سند یا هر شخص دیگر می‌شود به هر نحو تحصیل نماید علاوه بر جبران خسارات مالی به حبس از سه ماه تا یک سال و از 66/000/000 تا 264/000/000 ریال جزای نقدی محکوم می‌شود و اگر مرتکب ولایت یا وصایت یا قیمومت بر آن شخص داشته باشد مجازات وی علاوه بر جبران خسارات مالی از یک سال و شش ماه تا سه سال و شش ماه حبس خواهد بود. طبق نظریه مشورتی شماره 7/97/2944 مورخه 1398/08/11 اداره حقوقی قوء قضائیه در خصوص جرم سوء استفاده از ضعف نفس اشخاص، عبارات ضعف نفس و هوی و هوس، به کلیه افراد رشید و غیر رشید اطلاق شده و اخذ هرگونه سند به قصد مجرمانه از این افراد را، جرم تلقی می کند. به ظاهر در قوانین ما سوءاستفاده از ضعف نفس جرم انگاری شده است ولی وکلای مشاور در دادگاه سرپرستی می‌گویند بدون اثبات حجر کاری نمی‌شود کرد ، آیا درسته ؟