بر اساس ماده 1043 قانون مدنی ایران، نکاح دختر باکره حتی اگر به سن بلوغ رسیده باشد، متوقف بر اجازه پدر یا جد پدری است. اگر دختری باکرگی خود را از دست داده باشد، موضوع اذن پدر یا جد پدری همچنان مطرح است و تغییر نمی‌کند، مگر در مواردی که دختر با اجازه دادگاه ازدواج کند. بنابراین، صرف از دست دادن باکرگی دلیلی برای عدم نیاز به اذن پدر در زمینه ازدواج موقت نیست. در چنین مواردی نیاز است که به شرایط خاص و رویه قضایی مربوطه مراجعه شود تا در صورت ضرورت، از دادگاه مجوز لازم اخذ گردد. نتیجه‌گیری نهایی (بی‌ابهام) صرف از بین رفتن بکارت، اذن پدر را ساقط نمی‌کند عقد موقت بدون اذن پدر: غالباً باطل یا غیرنافذ است رابطه بر اساس چنین عقدی: می‌تواند رابطه نامشروع کیفری محسوب شود تنها استثنا: ازدواج قبلی معتبر (دائم یا موقت ثبت‌شده) یا اذن دادگاه به‌جای پدر (در شرایط خاص)