وقتی دادگاه تجدیدنظر «قرار موقوفی تعقیب/دادرسی» را نقض می‌کند و می‌گوید باید ماهوی رسیدگی شود، دادگاه بدوی دیگر حق ندارد دوباره به همان دلیل قبلی موقوفی بدهد؛ باید وارد ماهیت شود و حکم صادر کند (برائت یا محکومیت). فقط اگر جهت جدیدی برای موقوفی بعد از نقض به‌وجود بیاید (مثلاً فوت متهم، مرور زمان تازه تحقق‌یافته و…)، می‌تواند با استناد به آن قرار موقوفی جدید بدهد. صدور حکم برائت هیچ ممنوعیتی ندارد؛ برعکس، وظیفه دادگاه بعد از نقض قرار این است که ماهیت را بسنجد و اگر ادله کافی نبود، حکم برائت صادر کند.

حکم دادگاه تجدیدنظر مبنی بر نقض قرار موقوفی و ارجاع پرونده برای رسیدگی ماهوی، شعبه بدوی را ملزم می‌کند تا به ماهیت جرم وارد شود؛ بنابراین، صدور مجدد قرار موقوفی تعقیب بر اساس همان دلایل قبلی فاقد وجاهت است، مگر آنکه جهات جدیدی برای موقوفی (مانند فوت یا عفو متهم) ایجاد شده باشد؛ اما شعبه بدوی پس از رسیدگی ماهوی و بررسی مدارک، همچنان می‌تواند در صورت عدم احراز مجرمیت، حکم قطعی برائت (تبرئه) متهم را صادر کند.

هر احتمالی وجود دارد 

ممکن است