بر اساس ماده ۱۰ قانون مدنی ایران که اصل آزادی قراردادها را مطرح می‌کند، قراردادها و توافقات بین افراد معتبر است مگر اینکه برخلاف قانون یا شرایط عمومی قرارداد نباشند. اما طبق ماده ۱۸۳ قانون مجازات اسلامی توسل به تهدید و اجبار برای اخذ امضا یا اثر انگشت می‌تواند مصداقی از جرم باشد. در صورتی که امضای شما تحت اجبار یا تهدید گرفته شده باشد، می‌توانید اعتبار این اسناد را با استناد به این مورد در دادگاه به چالش بکشید. براساس اصول حقوقی، قرارداد یا سندی که تحت اجبار یا تهدید امضا شده باشد، فاقد اعتبار قانونی است و دادگاه می‌تواند آن را باطل اعلام کند.