بر اساس قوانین حقوقی ایران، در صورتی که در قباله ازدواج مبلغی به عنوان مهریه تعیین شده باشد و در قبال آن ملکی هم مشخص شده باشد، مهریه به‌عنوان دین محسوب شده و پس از مطالبه، لزوماً به شکل تعیین شده در قرارداد اولیه پرداخت نمی‌شود. در مواردی که امکان تحویل ملک یا ارزش آن به ارزش روز وجود نداشته باشد، بر اساس ماده 1082 قانون مدنی، مهریه باید به نرخ روز محاسبه و به صورت وجه رایج پرداخت شود. لذا استناد به مابه‌ازای مالی ممکن است درست باشد، اما باید شرایط قباله و محتوای آن نیز دقیقاً بررسی شود تا از صحت تصمیم مطمئن شد. در صورت اختلاف نظر، طرح دعوی در محاکم حقوقی می‌تواند مسیر حل مسئله باشد.