براساس ماده 199 قانون مدنی ایران، در صورت وجود تدلیس و فریب در قرارداد، شخصی که متحمل زیان شده است، می‌تواند از حق فسخ استفاده کند. تدلیس به معنی فریب یا خدعه‌ای است که یکی از طرفین قرارداد را به اشتباه اندازد. در این مورد، اگر فروشنده بتواند اثبات کند که خریدار از سادگی و بی‌اطلاعی او سوء استفاده کرده و با اقدامات فریبکارانه باعث شده که قیمت پایین‌تری برای اتومبیل پذیرفته شود، می‌تواند درخواست فسخ معامله را نماید. در این صورت دادگاه پس از بررسی شواهد و ادله، ممکن است حکم به بازگرداندن اتومبیل و دریافت مبلغ واقعی دهد. آرای وحدت رویه دیوان عالی کشور نیز در این زمینه تاکید می‌کند که تدلیس باید ثابت گردد تا اثر قانونی داشته باشد