بر اساس قوانین جاری ایران و به‌ویژه قانون آیین دادرسی کیفری، مدت زمان بازداشت موقت متهم باید بر اساس اتهام و شرایط پرونده مشخص شود. در شرایط عادی، بازداشت موقت نمی‌تواند بیش از یک ماه به طول بیانجامد، مگر آنکه شرایط خاصی وجود داشته باشد که نیازمند تمدید مدت زمان بازداشت توسط دادگاه صالح باشد. در موارد اتهامات خاص مانند جرائم امنیتی، ممکن است مدت بازداشت با توجه به پیچیدگی و اهمیت پرونده، توسط قاضی ناظر بر پرونده تمدید شود. همچنین، رعایت حقوق متهم و عدم تمدید غیرضروری بازداشت موقت، در چارچوب اصل قانونی بودن و نظارت قضایی الزامی است