سلام بستگی به نظر کمیسیون دارد

با درود، پرسشگر ارجمند،

نخست، نظر پزشکی قانونی مبنی بر عدم امکان اظهارنظر قطعی به دلیل معاینه پس از اقدامات درمانی، فی‌نفسه مؤید یا نافی ادعای خودزنی یا ایراد جرح توسط دیگری نیست و صرفاً به عدم وجود شواهد بالینی کافی در زمان معاینه اشاره دارد. این امر، تحقیقات قضایی را جهت کشف حقیقت، امری محوری و تعیین‌کننده می‌سازد.

ثانیاً، در چنین شرایطی، بار اثبات ادعا متوجه شخص مدعی است و صرف اظهارات شفاهی کفایت نمی‌کند. ضرورت دارد با تکیه بر شواهد قرینه‌ای نظیر شهادت شهود، بازبینی صحنه جرم، بررسی سوابق خصومت احتمالی، و هرگونه مدارک و مستندات دیگر که بتواند نحوه وقوع حادثه را تبیین کند، نسبت به تقویت موضع دفاعی خود اقدام نمایید.

ثالثاً، رویه قضایی در مواردی که ادعای خودزنی مطرح است و گزارش پزشکی قانونی قاطع نیست، به سمت تجمیع ادله و بررسی جامع تمامی ابعاد پرونده از جمله قراین و امارات موجود، سوق می‌یابد. دادگاه با لحاظ تمامی جوانب، از جمله فقدان آثار دفاعی بر بدن متهم، نحوه جراحات و امکان ایجاد آن‌ها توسط خود فرد، و سایر شواهد موجود، به تشخیص حقیقت مبادرت می‌ورزد و در نهایت بر اساس این تحلیل، قرار مقتضی صادر خواهد شد.

اعمال تبصره ۴ ماده ۱۶ دیوان عدالت اداری متصور است