تأمین دلیل بهمنظور حفظ ادلهای که ممکن است در آینده برای دعوای اصلی مورد نیاز باشد، انجام میشود. طبق ماده 150 قانون آیین دادرسی مدنی:
ابلاغ به خوانده: در تأمین دلیل، نیازی به ابلاغ به خوانده (طرف مقابل) نیست، مگر اینکه دادگاه تشخیص دهد حضور خوانده برای بررسی بهتر موضوع لازم است. این موضوع به صلاحدید قاضی بستگی دارد.
ابلاغ به خواهان: درخواستکننده تأمین دلیل (خواهان) از طریق ابلاغیه از زمان و مکان انجام کارشناسی (تأمین دلیل) مطلع میشود.
در عمل: اگر هنوز دعوای اصلی مطرح نشده باشد، معمولاً تأمین دلیل بدون اطلاع یا حضور خوانده انجام میشود، زیرا هدف، صرفاً حفظ دلیل است و هنوز دعوایی علیه خوانده اقامه نشده