من به دیوان عدالت اداری شکایت کردم به خاطر رسیدن به حقوق مادرکارمندم ،رای بدوی دیوان به این شرح هست دقیقا ،به موجب بند الف ماده 86 قانون استخدام کشوری برقرای مستمری برای فرزندان ذکور بالای سن24سال منوط به کارافتادگی وقرارداشتن تحت تکفل کارمند هست ودرباره من گفته حدوث کارافتادگی شاکی مربوط به زمان حیات مادر خود بوده ودران زمان تحت تکفل وی قرارداشته است وصندوق بازشستگی کشوری ملزم به پذیرش خواسته خواهان هست وحق مکتسب وی ازهمان زمان ایجاد شده وحکم ورود به شکایت روصادرکرده صندوق بازنشستگی کشوری اعتراض کرده وگفته من تحت کفالت نبودم چون من باید 18سالگی به کمیسیون میرفتم ومادرم به خاطر من حق اولاد میگرفت بعداز18سالگی ومن بعداز18سالگی دفترچه بیمه مادرمو داشتم این درحالی هست من همون اول به قاضی شعبه گفتم مادرم اصلا حق اولاد نمیگرفته ودفترچه بیمشو نداشتم وبادوقاضی متخصص دراین موضوع در دیوان عدالت اداری به جزقاضی شعبه صحبت کردم وگفتن اصلا گرفتن حق اولاد وداشتن دفترچه بیمه شرط نیست حالا پرونده ی درمورد من قاضی شعبه ی تجدیدنظر من ازکمیسیون پزشکی استعلام گرفته که تاریخ شروع دقیق کارافتادگی رو بگن که اوناهم قبل از18سالگی گفتن درضمن صندوق بازنشستگی کشوری کلا قانون روعوض کرده وگفته مستمری تابیست سالگی درصورت تحصیل تا 25 سالگی وبعدازاون براپسر یک کارافتادگیش قبل از 18سالگی باشه دوم مربوط به زمان حیات مادر خودش باشه واین امرموجب سرپرستی وکفالت برفرزند کارافتاده باشه واین قانون رو ماده 86 استخدام کشوری گذاشتن ویه بند ج هم درست کردن وگفتن کسی که کارافتادگی قبل از18 سالگی نباشه حتی درزمان حیات مادر باشه مشمول بندج ماده 86 استخدام کشوری میشه وحقوق شاملش نمیشه خلاصه من سوالم اینه باتوجه به اینکه قاضی ازاول میدونسته من حق اولاد مادرم نمیگرفته ودفترچه بیمشو نداشتم باز گفته من تحت تکفلش بودم خودمن میترسم ازاینکه نکنه قاضی دلش سوخته برام چون من مدرکی به جز کارافتادگی درزمان حیات نداشتم که ثابت کنه من تحت تکفل مادرم بودم پس من باتوجه به رای بدوی و نظردوقاضی دیگه حق گرفتن دارم وتا این جا ملاک تکفل فقط شده کارافتادگی درزمان حیات که اگرغیر این مدرکی دیگه میخواست اصلا وجود نداره نمیشه که وقتی عاقلی و18 سالت گذشته بری یه جاثبت کنی من که پدرومادرم مثلا باهم زندگی میکنند من مادرم سرپرستم هست وپدرنیست یا برعکس اصلاچنین چیزی مسخرس پس باتوجه به حکم پرونده بدوی که گفته من تحت تکفل بودم شاید منظورش همون کارافتادگی درزمان حیات هست اما نظر شما چیه ایا من در شعبه تجدیدنظرهم رای به نفعم صادرمیشه باتوجه به اینکه اگرحق اولاد شرط بود من همون اول پروندمو رد میکرد شعبه تجدیدنظر ودیگه ازکمیسیون پزشکی استعلام نمیگرفت حالا قاضی پرونده خواسته باپدرمن حرف بزنه ومن میترسم نکنه میخوادمنو ردکنه ودلش سوخته اول خواسته به پدرم بگه که من اذیت نشم یک هفته گذشته ولی زنگ نزده درحالی وقتی این همه دلیل رومیبینم میگم محال هست ردکنه ودلیلی برا رد وجودنداره درضمن من مجردم بودم وهستم وهمه شرایط دیگه رو داشتم حالا ازامثال وکیل اقای محمود رییسی میخوام وبقیه اگر تجربه ای داشتن بگن من امیدوار تربشم که مثل من بوده ورای گرفته ازتجدیدنظر هم اینجا فقط تجربه وکیل باعث راحتی من میشه اینوهم بگم خودتون میدونین صندوق بازنشستگی خواسته های عجیب غریب داره درضمن من فرزند طلاقم مجردم وهمه شرایط دیگه رو داشتم لطفا باتوجه به حرفای خودم جواب ندیدن بلکه باتوجه به تجربتون اگه دارین بگین چون من خودم همه چیو گفتم درضمن رییس صندوق بازشستگی کشوری شهرمون میگفت قبلا یکی بوده که حتی زن داشته ولی قبل از18سالگی به کمیسیون نرفته وبعداز18سالگی حق اولاد نمیگرفته سرپرستش ودفترچه بیمه نداشته ولی رای قطعی گرفته وحقوقش برقرارشده درضمن من مدرکی به قاضی شعبه بدوی ندادم که من مجردم واونم استعلامی نگرفته بود پس شاید تجرد براکارافتاده اصلامهم نیس من فقط گواهی حصروراث وگواهی فوت و فرم کارگزینی سابقه ی مادرمو فرستادم ووچیردیگه ای هم یقین دارم استعلام نگرفت قاضی اگربود درسامانه اطلاع رسانی پرونده مربوط عدل ایران میدیدم والبته زبانی هم گفته بودم ازهیچ صندوق مستمری نمیگیرم بدون مدرک دادن به شعبه بدوی نمیدونم قاضی چرا خواسته باپدرم حرف بزنه همین منو ترسونده وعجیب هست نظرشما چیه دلیل چیه البته شایدم تاالان که یه هفته گذشته دیگه زنگ نزنه