در بسیاری از مناطق، کشاورز پس از فعالیت در محل مورد اجاره، در زمین زارعی و باغات ، به صورت عرفی صاحب حقی به نام حق زارعانه، حق ریشه، نسق و نظایر آن می شود که با پایان یافتن اجاره و تخلیه ملک، مالک باید مبلغی به مستأجر زارع پرداخت نماید. شبیه آنچه در املاک تجاری از حق کسب یا پیشه یا تجارت بحث می گردد. این حقی است عرفی که اگر چه در منابع فقهی اشاره ای به آن نشده است لیکن در عرف به نحو قابل توجهی پذیرفته شده و وجود دارد.

عرفا به ایشان تعلق می گیرد اما اگر توافقی غیر از این با یکدیگر نمایید قانون توافق را به رسمیت می شناسد