باسلام و خسته نباشیدخدمت دست اندرکاران این برنامه . ببخشید سوالی داشتم توراخدا کمکم کنید من همسر یکی از پرسنل نظامی اخراجی از ارتش هستم سوالم اینه ؟ من با شوهرم چندمدت قبل که در حال تردد از شهری به شهر دیگر بودیم یکی از بستگان که ساکن شهر مبدأ بود با ما همسفر شد ایشون دو عدد ساک داشتن که وسایل شخصی با مقداری سوغاتی برای خانوادش و فرزندان در داخل ساک داشتن پس از اینکه مقداری با ما همسفر بود گوشیش زنگ خورد که براتون کاری پیش آمده مجددا باید برگردید ایشون به شوهرم گفتن که برای من مشکلی پیش آمده باید برگردم شما اگر زحمتی برایتان نیست این دو ساک من که حاوی لباس شخصی و سوغاتی برای زن و بچه ام هست با خود به شهرستان ببرید شوهرم قبول کردن و ایشون پیاده شد سپس بعد از تقریبا سه ساعت به ایست و بازرسی رسیدیم که در حین بازدید خودرویی مامور ایست و بازرسی ماشین ما کنار زد و گفت میخواهم ماشین بازدید کنم که در حین بازدید از ماشین به ساک اون نفری که پیاده شد مشکوک شد که در حین بازدید از ساک مقداری مواد از ساک کشف شد در لحظه اولیه ما مات و مبهوت مونده بودیم که خدایا چرا این نفر این کار با ما کرده است. خلاصه هرچی به مامورا گفتیم که این ساک برای ما نیست حرفمان قبول نکردن. خلاصه پس از بازجویی باتوجه به اینکه بچه کوچک هم داشتیم با شوهرم و فرزندم به آگاهی مبارزه با مواد مخدر ارجاع دادند اونجا هم همین حرفا زدیم که متاسفانه کسی حرفمان قبول نکرد. آن شب هم پدرم آمد فرزندم به خانه اش برد و من اون شب تا صبح بخاطر این بلا و دوری فرزند گریه کردم. سپس اونجا فهمیدیم که دچار چه مسأله بدی شده ایم هرچه التماس میکردیم کسی حرفمان قبول نمیکرد همه میگفتن شما از بودن این مواد در ساک مطلع بوده اید. خلاصه اینجا هم حرفمان قبول نکردند سپس فرداش ما را به دادگاه انقلاب بردند که همین حرفا مجددا تکرار کردیم اینجا هم دادستان حرفمان قبول نکردن که یکباره شوهرم گفت جناب دادستان ماهرچه میگوییم شما قبول نمیکند الان هم میخواهید خودم و همسرم با قرار بازداشت به زندان بیندازید. شوهرم شبش که اون گریه های من از دوری فرزند دیده بود و وجدانش هم قبول نمیکرد که من هم به زندان بیفتم، میفهمید که از دوری این بچه من دیوانه میشدم. یکباره وقتی فهمید که دادستان هم حرفان قبول نمیکند اومد گفت جناب دادستان من اگر به شما بگویم منو بشناس اگر قراره کسی پایش به زندان باز بشه من هستم نه خانمم ما فرزندمان کوچک هست کاری به خانمم نداشته باشید . اونجا بود که شوهرم خودشو فدای من و این بچه کرد و به دادستان گفت حالا که حرفم قبول نمیکنید شما فکر کنید این ساک مال من هست و خانمم از وجود این ساک در ماشین اصلا اطلاعی نداشته است آنجا بود که دادستان من آزاد کرد و شوهرم با قرار بازداشت به زندان انداخت سپس بعد از طی چندمدت از طریق کنفرانس مجددا شوهرم همون حرفهای اولیه که ساک مال کسی دیگر هست زد باز هم کسی حرفمان قبول نکرد لذا طی چندروز بعدش مدت 6سال زندان به شوهرم بریدن که بعد از چند مدت سازمان ارتش شوهرم از کار اخراجش کردن . در ضمن بعد از اینکه به شوهرم حکم دادن صاحب همون ساک خلاصه عذاب وجدان گرفته بود که چه دردسری برای ما بوجود آورده است. اومد گفت این ساک که تو ماشین فلانی بوده مال من بوده من عذاب وجدان گرفتم خلاصه بهش گفتن برو دنبال کارت داری نقش بازی میکنی حرفش قبول نکردن. الان هم شوهرم در زندان بسر میبرد من و فرزندم هم آواره شده ایم. سازمان هم اومده به صورت غیابی حکم اخراجی شوهرم و تخلیه منزل صادر کرده است. تو را به هرکسی که میپرستین راه حلی جلو پایم بگذارید ما را نجات دهین من الان بهترین راه نجات خودم خودکشی میبینم. تو را به حضرت عباس کمکم کنید تا دوباره به زندگی خود بازگردیم.