با سلام و عرض ادب وکلای محترم، در شرح ماوقع ماجرا عارضم که چند ماه قبل شب ساعت 10 از طرف 2نفر که از بستگان میباشند، منزل اینجانب مورد هتک حریم قرار گرفته و مجرمین با ورود عنف و ضرب و جرح مرتکب جرم شدند. بنده بلافاصله با دوربین گوشی فیلمبرداری کردم. مخلص کلام اینکه متاسفانه به دلیل مظلوم‌نمایی متهمان دادیاری رأی ترجیحی صادر کرده و یکی از متهمان را به ورود به عنف و ضرب و جرح متهم کرد. که فرد دیگر نیز حداقل شریک در جرم بود لکن منع تعقیب گرفت. با شکایت ساختگی متقابل، طرف در حالیکه هنگام حمله خود روی زمین افتاده بود گواهی پزشکی گرفته و متقابلا شکایت نمود. بنده طی لایحه‌ای، تعارض شهود اینجانب در نفی و کذب بودن شکایت و شهود متقابل که از ذینفعان هنگام ورود به عنف بودند طبق ماده 177 ق.م ا بند ج و چ، و علاوتا الزامِ التزامِ دادیاری به ماده 156 قانون مجازات اسلامی(با اجتماع تمامی مفاد و تبصرات ماده هنگام جرم) را یادآور شده و در صورت نیاز تقاضای استماع مجدد شهود را مطرح نموده و تقاضای منع تعقیب کردم. دادیار شعبه با وجود مدرک تصویری، تعارض شهود به نفع اینجانب و احراز شرایط ماده 156 قانون فوق‌الذکر، بر جراحت و گواهی پزشکی شخص مقابل که محکوم به ورود به عنف و ضرب و جرح شده بود، خواستار کیفرخواست تضمن دیه شده است! جالبتر آنکه به دلیل اثبات کذب شهود شاکی در لایحه اینجانب، دادیاری در دلایل مستند خود نامی از شهود نبرده و اتکا به 1. قسم شاکی و 2.احراز درگیری رای صادر کرده است که به نظر حقیر استناد فوق فاقد کفایت قانونی از لحاظ حد ثبوت جرم از منظر قانون و عدم تحقیق کافی جهت اعاده حقوق حقه طبق ماده 265آ.د.ک علی‌الخصوص با وجود نفی شهود میباشد. جدای خلأ قانونی در چنین شرایطی که بعضا شعبات صرفا احراز درگیری را بدون احراز جوانب و تکمیل تحقیقات، مبنا مقرر مینمایند،(دلیل آنکه شهادت شهود باید کیفیت چگونگی تشکیل جرم و جوانب ضرب و جرح را به غیر استثنائات مشخص کند) از شما عزیزان سوالم این میباشد که 1.بنده در کدام مرحله میتوانم بی‌گناهی خود و عدم رسیدگی دادیاری به موارد فق‌الذکر را بیان نموده و اثبات کنم؟ (متاسفانه با پیگیری مکرر اینجانب،دادستانی نیز به مطالبات مردم شهر پاسخگو نبوده و نیست) و 2.ثانیا آیا نسبت به دیه خود در این مرحله میتوانم مطالبه تامین خواست نمایم؟ با تشکر از شما و عنایت عالی