با سلام. در طلاق رجعی، زوجه مکلف است ایام عده را در منزل زوج سکونت نماید و خروج از منزل بدون اذن شوهر یا عذر موجه قانونی، از مصادیق نشوز محسوب شده و موجب سقوط حق نفقه دوران عده می‌شود. با این حال، چنانچه حضور زوجه در آن منزل موجب خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی باشد، وی می‌تواند با اثبات موضوع، در محل دیگری سکونت کند و در این صورت حق دریافت نفقه او همچنان محفوظ خواهد بود؛ اما در طلاق‌های بائن (مانند خلع و مبارات)، اصولاً نفقه‌ای به زوجه تعلق نمی‌گیرد مگر اینکه زوجه در زمان طلاق باردار باشد.

با سلام و درود. پرسش شما دو بخش دارد: لزوم سکونت در منزل زوج در ایام عده، و وضعیت نفقه در صورت عدم سکونت. پاسخ این پرسش ها بستگی به نوع عده طلاق رجعی یا بائن دارد. 

با سلام از نظر شرعی لازم است که زن در زمان عده در منزل شوهر بماند ولی اگر در آن زمان منزل شوهر را ترک کند به نوعی ناشزه محسوب می‌شود و نفقه تعلق نمی‌گیرد