در یک معامله ملکی، خسارت وارده به اینجانب صرفاً ناشی از اقدام فروشندگان نبوده و به نظر می‌رسد چند عامل و سبب در ایجاد آن دخالت داشته‌اند؛ از جمله فروشندگان که ملک را با اوصاف خلاف واقع معرفی و منتقل کرده‌اند و همچنین بنگاه و اشخاص دخیل در تنظیم قرارداد که با تأیید یا درج اوصاف نادرست، ایجاد ظاهر معتبر برای معامله، استفاده از اعتبار بنگاه و عدم بررسی کافی مالکیت، وضعیت ملک، متراژ، کشاورزی بودن و حق‌آبه، زمینه اعتماد اینجانب و انجام معامله را فراهم کرده‌اند. اینجانب نیز به دلیل اعتماد به بنگاه و سابقه قبلی معامله با همان بنگاه‌دار، با اطمینان بیشتری وارد معامله شدم و اگر این اعتماد و ظاهر معتبر ایجادشده توسط بنگاه وجود نداشت، احتمالاً با فروشندگانی که شناخت قبلی از آنها نداشتم وارد چنین معامله‌ای نمی‌شدم. سؤال من این است: اگر در دادگاه ثابت شود که اقدامات فروشندگان و همچنین بی‌احتیاطی و تقصیر حرفه‌ای بنگاه، هرکدام به نحوی در ایجاد و تحقق ضرر اینجانب مؤثر بوده‌اند، آیا دادگاه اصل «تعدد و اجتماع اسباب ورود خسارت» را می‌پذیرد و می‌تواند برای هر یک از اشخاص، متناسب با نقش و تقصیر احراز شده، مسئولیت مدنی قائل شود؟ همچنین برای اثبات اینکه بنگاه واقعاً در ایجاد ضرر نقش مؤثر داشته، آیا دادگاه می‌تواند موضوع را به کارشناسی ارجاع دهد تا مشخص شود اقدامات و کوتاهی‌های بنگاه، نحوه تنظیم و تأیید قرارداد، استفاده از مهر و اعتبار بنگاه و تأیید اوصاف ملک، چه نقشی در ایجاد اعتماد اینجانب و وقوع ضرر داشته است؟ اگر کارشناسی و سایر ادله اثبات کند که تقصیر و سهل‌انگاری حرفه‌ای بنگاه، یکی از اسباب مؤثر در وقوع معامله و ورود خسارت بوده است، آیا صرف اینکه فروشندگان مباشر اصلی معامله بوده‌اند، موجب رفع مسئولیت مدنی بنگاه می‌شود یا ممکن است بنگاه نیز بر اساس ماده 1 قانون مسئولیت مدنی و قواعد تسبیب، مسئول جبران تمام یا بخشی از خسارت شناخته شود؟ از طرف دیگر، با توجه به اینکه فروشندگان در حال حاضر در دسترس اینجانب نیستند و وصول خسارت از آنان دشوار است، آیا عدم دسترسی به مباشرین اصلی، مانع مطالبه خسارت از سبب یا اسباب مؤثر دیگر، مانند بنگاه، خواهد بود؟ در نهایت، آیا در چنین شرایطی بهتر است در دادخواست، به‌جای ادعای اینکه بنگاه به‌تنهایی مسئول تمام خسارت است، با استناد به ماده 1 قانون مسئولیت مدنی، تقصیر و بی‌احتیاطی حرفه‌ای، اعتماد متعارف ایجادشده و تعدد و اجتماع اسباب، تقاضا شود دادگاه نقش و میزان مسئولیت هر یک از فروشندگان و اشخاص دخیل در بنگاه را به‌طور مستقل بررسی و پس از احراز رابطه سببیت، هر یک را حسب مسئولیت قانونی خود به جبران خسارت محکوم کند؟ همچنین آیا برای اثبات این رابطه سببیت، شهادت شهود، قرارداد و مهر بنگاه، نحوه تنظیم قرارداد، سوابق بنگاه، اظهارات طرفین، نظریه کارشناسی، اسناد مربوط به مالکیت و وضعیت واقعی ملک و سابقه اعتماد اینجانب به بنگاه می‌تواند مجموعه ادله مناسبی برای اثبات تقصیر حرفه‌ای و نقش مؤثر بنگاه در ورود خسارت باشد؟