تا زمانی که ثابت نشود مادر زمین را در زمان حیات به کسی بخشیده، پس از فوت، همه اموال او (از جمله این زمین) به صورت مشاع (یعنی سهم‌بندی نشده) در اختیار همه وراث است. هیچکس به صرف ادعا، مالک سهم دیگران نمی‌شود.

توضیحات ناقص است 

سلام اگر اذعا دارد بنامش شده سند و مدرک باید ارائه نماید

صرف اینکه برادر ناتنی ادعا کند «مادر این زمین را به من داده است»، برای اثبات مالکیت کافی نیست و باید ادعای خود را با دلیل ثابت کند.اگر وضعیت به این صورت باشد:

• زمین در زمان حیات مادر با سند رسمی یا یک هبه (بخشش) معتبر به نام فرزند منتقل شده باشد و قبض و اقباض نیز انجام شده باشد، اصولاً آن زمین دیگر جزء ترکه مادر محسوب نمی‌شود و سایر ورثه نسبت به آن حقی ندارند، مگر اینکه بتوانند بطلان یا صوری بودن انتقال را ثابت کنند.
• اما اگر هیچ سند یا مدرکی بر انتقال وجود نداشته باشد و فقط ادعا شود که «مادر گفته این زمین برای من است» یا سال‌ها در آن زندگی کرده باشد، این ادعا به تنهایی مالکیت ایجاد نمی‌کند و زمین، در صورت تعلق به مادر، جزء ترکه او محسوب شده و بین تمام ورثه تقسیم می‌شود.
• اینکه خانه پس از ۵۰ سال تخریب شده و فقط زمین باقی مانده، تأثیری در مالکیت ندارد؛ موضوع اصلی این است که آیا انتقال مالکیت در زمان حیات مادر واقع شده یا خیر.

نکته دیگر اینکه اگر برادر ناتنی از مادر مشترک شما باشد، او نیز از مادر ارث می‌برد و تنها در صورتی از آن زمین سهمی نخواهد داشت که ثابت شود زمین پیش از فوت مادر به طور قانونی و قطعی به فرزند دیگر منتقل شده است.

برای پاسخ دقیق‌تر، لطفاً بفرمایید:

1. آیا زمین سند رسمی دارد یا فقط قولنامه‌ای یا نسقی است؟
2. مادر فوت کرده است؟
3. سند یا مدرکی وجود دارد که نشان دهد زمین در زمان حیات مادر به نام آن فرزند منتقل شده است؟
4.  

با ادعای برادر ناتنی و سند، برای اثبات مالکیت، دادخواست ابطال ادعا و اثبات مالکیت تقدیم کنید.