سلام من پنج سال است. با مردی ازدواج کردم. متاسفانه ایشون از نظر شنوایی و بینایی مشکل دارند. قبل ازدواج پیش مشاور رفتیم، ایشون ازدواج ما رو تایید نکردند، ولی متاسفانه ایشون با مظلوم نمایی و اینکه کسی رو ندارند و خیلی تنهایند و قول میدن منو خوشبخت کنند، با زبان بازی منو خام کردند. بعد از ازدواج متوجه شدم، ایشون از نظر زناشویی مشکل دارند. بعد از درمان ما تونستیم صاحب یک فرزند بشیم. بعد از تولد فرزندم، کلا رابطه ما هر 4 تا 5 ماه یکبار است. اونم از طرف من است. ایشون میگن اصلا میلی به رابطه ندارند، الان حتی با دارو هم نمی تونن رابطه برقرار کنند. من خودم کار می کنم. اکثر هزینه های زندگی رو خودم میدم. سالی یکبار هزینه لباس من و فرزندم میدن، به بقیه هزینه ها مثلا دکتر هیچ کاری ندارند. فوق العاده رفیق بازند و حاضرند برای حفظ دوستاش هر کاری بکنند.بطور مثال 8 میلیون باغ اجاره کردند،سه تا ازدوستاش با خانواده دعوت کردند. حالا من میگم میوه یا سبزی برای خونه بگیره، میگه من پول ندارم. چندین بار گفتم، رفت و آمدت با دوستات کمتر کن و بیشتر به مابرس، میگه من حاضرم جون برای دوستام بدم. حالا نسبت به من و بچه ام هیچ حس مسولیتی نداره، بیشتر امور زندگی مجبورم خودم انجام بدم، چون ضعف بینایی اش بهانه می کنه، از نظر ذهنی ام مشکل داره، خیلی کارها و حرفها درست متوجه نمیشه، متاسفانه از نظر اخلاقی آدم موجهی نیست. خیلی دروغ میگه، علی رغم اینکه نماز اول وقت میخونه و اهل هییت است. تو این پنج سال من مثل مادر بودم براشون تا همسر، همیشه حمایتشون کردم. چند بار خودم بردمشون بیمارستان برای عمل چشم و خیلی مواقع از نظر مالی کمکشون کردم. ولی متاسفانه خیلی قدر نشناسن، بخاطر ارث با تنها عضو خانوادهاش که برادرش است قطع رابطه کرده، انتظار داره منم با خانواده ام رفت و آمد نکنم. دیگه واقعا خسته شدم. نمی تونم به این زندگی ادامه بدم. فرزندم چهار ساله اش و ایشونم کارگر هستند. لطفا راهنمایی کنید، دادخواست طلاق می خواهم بدم چطور اقدام کنم. ممنون