با عنایت به مالکیت مشاعی و امضای قرارداد صرفاً توسط شما، وضعیت حقوقی مستأجر متزلزل است. توضیح راهکار عملی و قانونی برای تخلیه فوری:

۱. جلب موافقت برادر: از برادر خود بخواهید کتباً اعلام کند که عقد اجاره را تنفیذ (تأیید) نمی‌کند. این اعلامیه رسمی، قرارداد را نسبت به سهم او بلااثر می‌سازد.

۲. ارسال اظهارنامه: با تکیه بر عدم تنفیذ برادر، یک اظهارنامه رسمی به مستأجر ابلاغ کنید و در آن تصریح نمایید که:

· قرارداد به دلیل عدم امضای شریک دیگر، نسبت به کل ملک قابل استناد نیست.

· مستأجر مکلف است ظرف مهلت معقول (مثلاً ده روز) ملک را تخلیه کند.

۳. دعوای تخلیه: در صورت امتناع، با استناد به ماده ۲۵۷ قانون مدنی (عقد فضولی) و ماده ۵۷۶ (اداره مال مشاع) دادخواست «تخلیه به دلیل فقدان سمت موجر» یا «خلع ید» تقدیم دادگاه صلح محل وقوع ملک نمایید. صدور دستور موقت برای تخلیه فوری نیز امکان‌پذیر است.

نیاز شخصی شما به‌تنهایی و پیش از انقضای مدت، مجوز فسخ نیست و راهکار فوق مسیر قانونی و مؤثر را فراهم می‌کند.

مطابق قرارداد فی مابین خود می‌بایست عمل نمایید در حالت عادی و بدون رضایت مستاجر و دلایل قانونی نمی‌توانید زودتر از موعد مستاجر را بیرون نمایید.

درود پرسشگر ارجمند از آنجا که اجاره‌نامه توسط شما امضا شده است مالکیت مشاعی و قرارداد معتبر است اما برای تخلیه ملک به دلیل نیاز شخصی باید دادخواست تخلیه به استناد «نیاز شخصی» به شورای حل اختلاف تقدیم کنید. با توجه به اتمام مهلت قرارداد حتما ابتدا اظهارنامه‌ای رسمی مبنی بر عدم تمایل به تمدید و درخواست تخلیه برای مستاجر ارسال کنید تا پشتوانه قانونی پرونده شما باشد