اگر زمین شما در گذشته حق آبه (حق استفاده از آب چشمه) داشته و این حق به صورت رسمی یا عرفی تثبیت شده، مالک چشمه نمی‌تواند خودسرانه آن را قطع کند. کم شدن آب، مجوز قانونی برای قطع کامل حق‌ابه نیست.

تحلیل حقوقی و راهکار:

۱. مبنای حق شما: طبق مواد ۱۴۷ و ۱۴۹ قانون مدنی و قانون توزیع عادلانه آب (مصوب ۱۳۶۱)، حقابه یا حق ارتفاق در آب، یک حق مالی قانونی است. اگر سابقه مصرف شما طولانی‌مدت و مستمر بوده، این حق به عنوان «حقابه عرفی» به رسمیت شناخته می‌شود و مالک چشمه مکلف به رعایت آن است.

۲. تکلیف مالک در صورت کم‌آبی: کم شدن آب، حق مالک برای قطع کامل آب را ایجاد نمی‌کند. در شرایط کم‌آبی، مالک موظف است آب موجود را به نسبت سهم دارندگان حقابه (و بر اساس اولویت‌های قانونی مانند شرب، بهداشت و سپس کشاورزی) تقسیم کند. قطع کامل حقابه شما غیرقانونی است.

۳. اقدامات فوری و حقوقی:

· مستندسازی: مدارک مالکیت زمین خود را جمع‌آوری کنید. با استشهادیه محلی از کشاورزان و مطلعین قدیمی، سابقه طولانی آبیاری زمین از این چشمه را به اثبات برسانید.

· اظهارنامه رسمی: برای مالک چشمه اظهارنامه ارسال کرده و خواستار رعایت حقابه و سهم قانونی خود شوید.

· دادخواست الزام به تأمین آب: به دادگاه صلح محل وقوع ملک مراجعه و دادخواست «الزام به رعایت حقابه و تأمین آب» را با درخواست «دستور موقت» برای تأمین آب کشت فعلی مطرح کنید. کارشناس رسمی دادگستری میزان دقیق سهم‌آبه شما را تعیین خواهد کرد.

اگر سابقه مصرف شما طولانی‌ مدت و مستمر بوده، این حق به عنوان حقابه به رسمیت شناخته می‌شود و مالک چشمه مکلف به رعایت آن هست.

اگر حق آبه دارید اری ابتدا اظهارنامه و سپس دادخواست متناسب مطرح گردد