در پاسخ به نگرانی شما، پدرتان نه تنها مشکلی در روند انحصار وراثت پیدا نمیکند، بلکه با استناد به مدارک موجود، میتواند مالکیت خود را بر آن قسمت از ملک (همراه با ساختمان ساخته شده) به طور کامل اثبات کند. فرزندان دیگر صرفاً سهم‌الارث خود را از قسمت باقیمانده ملک خواهند برد.

 چرا پدرتان مشکلی نخواهد داشت؟

ادعای فرزندان دیگر مبنی بر اینکه «سهم شما نیستید» در دادگاه، استدلال سستی است. زیرا:

۱. اقرار کتبی مورثین (والدین پدرتان): وجود امضای پدربزرگ و مادربزرگ شما به عنوان فروشنده، یک اقرار صریح و معتبر علیه آنهاست که در دعاوی حقوقی از بالاترین ارزش اثباتی برخوردار است (ماده ۱۲۵۹ قانون مدنی).

۲. دلیل قوی «اقدام شاهد»: امضای خواهران پدرتان به عنوان شاهد، خود گواهی میدهد که آنها به عنوان یکی از وراث پدربزرگ، از جزئیات این معامله آگاه بوده و در زمان حیات پدربزرگ و مادربزرگ، هیچ اعتراضی به آن نداشتهاند.

۳. نکته کلیدی «سکوت طولانی»: این بسیار مهم است که پدربزرگ و مادربزرگ شما از زمان وقوع معامله تا زمان فوتشان هرگز به فروش ملک اعتراض نکردند و همسایه‌ها نیز شاهد ساخت و سکونت پدر شما در آن ملک بودهاند. این تصرف به عنوان مالکانه در کنار قولنامه و امضاها، یک سلسله دلایل محکم و به هم پیوسته را تشکیل میدهد که اثبات خلاف آن برای دیگر وراث بسیار دشوار است.

 دو سناریوی محتمل در دادگاه

بر اساس قوانین، دو حالت میتواند پیش بیاید که در هر دو، حق پدرتان محفوظ است:

 ۱. ملک دارای سابقه ثبتی باشد (دولت آن را به رسمیت شناخته باشد):

  در این حالت، اگر ملک در دفتر ثبت به نام پدربزرگ یا پدرتان ثبت شده باشد، دادگاه برای تقسیم ارث به همان سند رسمی استناد میکند. وراث دیگر نمی‌توانند ادعایی بر قسمت ساخته شده توسط پدرتان داشته باشند، مگر اینکه در دادگاه جداگانه اثبات جعل کنند که کار بسیار دشواری است.

 ۲. ملک فاقد سابقه ثبتی باشد (سند عادی دارد):

  این حالت به نفع پدر شماست. چراکه برای این املاک، دادگاه‌ها به جای سند، به قرارداد (قولنامه)، شهادت شهود (امضای خواهران) و مهمتر از همه، «تصرف طولانی و بلاعارض» استناد میکنند. با توجه به اینکه پدرتان سالها در آن خانه ساکن بوده و حتی آن را از پدر و مادر خود خریده، ادعای مالکیت او بسیار قوی است.

 در صورت طرح دعوا چه باید کرد؟

اگر وراث دیگر به دادگاه شکایت کنند (معمولاً دادخواست «تقسیم ترکه» یا «اثبات مالکیت» و «خلع ید» می‌دهند)، پدر شما باید اقدامات متقابل زیر را انجام دهد:

۱. طرح دعوای «الزام به تنظیم سند رسمی»: به استناد قولنامه و رسیدهای پرداخت، از وراث متوفی (همان فرزندان معترض) بخواهد که سند رسمی ساختمان را به نامش منتقل کنند.

۲. ارائه مدارک: اصل قولنامه دارای امضای مورثین و شاهد، هرگونه رسید بانکی یا فیش واریزی و همچنین تصاویری که قدمت سکونت پدرتان در خانه را نشان دهد.

۳. مقابله با اتهام جعل: اگر وراث مدعی شدند که قولنامه جعلی است، دادگاه موضوع را به پزشکی قانونی یا کارشناسی خط ارجاع میدهد و در آنجا اثبات اصالت امضاها با توجه به نظریه کارشناس صورت می‌گیرد.

 جمع‌بندی

با اطمینان می‌توان گفت که جای نگرانی نیست. قانون و رویه قضایی به طور کامل از خریدار ملکی که به صورت مشروع و با امضای مالک قبلی وارد معامله شده، حمایت میکند. توصیه میشود پیش از هر اقدامی، مدارک را نزد یک وکیل متخصص در دعاوی ملکی و ارث ببرید تا در صورت بروز مشکل، لایحه دفاعیه مناسبی تنظیم شود.

سلام با توجه به قولنامه‌ای که پدرتان در اختیار دارند و نشان از مالکیت ایشان می‌باشد، وراث نمی‌توانند ادعای مؤثری داشته باشند.

قولنامه با امضای متوفی و شهود سند عادی معتبری است که مالکیت پدرتان را اثبات می‌کند و انحصار وراثت تنها سهم‌الارث را مشخص می‌کند نه مالکیت ملک فروخته شده را
برای جلوگیری از مشکلات احتمالی پدرتان باید دادخواست اثبات مالکیت بر اساس قولنامه را در دادگاه مطرح کند تا مالکیت آن قسمت از ملک به صورت قانونی و رسمی تثبیت شود