سلام من یه چند روز پیش 18 شدم و من نزدیک یه ساله میخوام برم سر کار ولی هر دفعه به خانواده میگم نه میشنوم یه بار همون اولا که به داداشم گفتم گفت تو بیجا میکنی پول میخوای هم من میدم هم بابا بهت میده و چند بارم شنیدم که با بابام صحبت که مغازه راه بندازه و منم ببره اونجا پیش خودش و یه جورایی صندوقدار اینا بشم . با اینکه شرایط اقتصادی واقعا افتضاحه اینقد که پارسال کلا یه دست لباس پوشیدم البته بخوام میدن ولی واقعا شرایط بد شده. حالا به مامانم هم گفتم قبلا الانم گفتم هی میگه تو بیخود میکنی... و هی حرف از ازدواج و آبرو و دین و مذهب و اینا میزنه که واقعا زدم کرده و از همه اینا متنفر شدم و توقع داره چون خودش 18 سالگی ازدواج کرد منم باید ازدواج کنم و مطمئنم اگه دستم تو جیب خودم نباشه و نتونم پول در بیارم، اولین فرصتی که تو خونه پیش بیاد شوهرم میده برم و حالا بابام مشکلی نداره یعنی خوبه همیشه باتوجه به شرایط تصمیم میگیره و صحبت می‌کنه مثلا همین امشب بهش شرایط یه کاری رو گفتم که واقعا برای من خوب بود و ایشون گفت باشه و بعدم گفت به مامان و داداشت گفتی ... به اونام که میگم اینجوری میکنن ، واقعا دیگه دارم رد میدم نمیخوام 19 سالگیمو ببینم و خیلی اذیتم کنن میخوام خودمو بکشم خب منم کلی ارزو دارم اونا نمیتونن اوکی کنن خودم باید اوکی کنم فک کن یه لباس و پوششم ارزو بعد جدا من امسال از طرف مدرسه تابستون باید برم کارآموزی و مجبورم برم ولی شرایط کشور مشخص نمیکنه چی بشه و برم یا نه و میخوام کنکور بدم و یه دانشگاه خوب قبول بشم و بعدم از این کشور جمع کنم برم ولی خیلی دارن اذیتم میکنن اینقد که دلم میخواد همشون بمیرن به هرچی میخوام برسم ولی نمیزارنن واقعا نمیدونم چیکار کنم و یه کار نیمه وقتم پیدا کردم که همه جوره عالیه برام ولی اینجوری شده و جدا از اونم خرداد شده و امتحاناتم نزدیکه و نمیدونم حضوریه یا آنلاین و نمیدونم دیگه چیکار کنمم تو مغزم هزارویکی چیزی هست.