طرفین آنچه را امضا کرده باشند معتبر است

با سلام

۱. تفاوت تاریخ چاپ مبایعه‌نامه با تاریخ تنظیم آن (سال ۱۴۰۱ در مقابل ۱۳۹۹)

این موضوع به تنهایی مبایعه‌نامه را بی‌اعتبار نمی‌کند، اما یک «شبهه قوی در اصالت سند» ایجاد می‌کند و بار اثبات را بر عهده شما قرار می‌دهد.

• مهم است، اما باطل‌کننده نیست؛ زیرا اعتبار قرارداد تابع زمان امضای طرفین (تاریخ واقعی انعقاد) است، نه تاریخ چاپ برگه.

• توجه: در دعاوی آتی، طرف مقابل می‌تواند ادعای «جعل سند به لحاظ تقدیم و تاخیر زمانی» کند.

• اثبات: شما باید با دلایل دیگر (رسیدهای بانکی، شهادت شهود، اظهارنامه‌ها) ثابت کنید که معامله واقعاً در تاریخ مندرج (مثلاً ۱۳۹۹) انجام شده است. در غیر این صورت، به نفع طرف مقابل باعث خدشه‌دار شدن اعتبار قرارداد می‌شود.

۲. اضافه کردن طبقه بالا به مبایعه‌نامه توسط پدر (بدون امضای مادر - یکطرفه)

این اضافه‌شده فاقد اعتبار قانونی است و هیچ اثری ندارد.

• دلیل: ماده ۱۹۰ قانون مدنی، «قصد طرفین و رضای آن‌ها» را شرط اصلی صحت معامله می‌داند. در قراردادهای دو طرفه (مبایعه‌نامه)، هرگونه تغییر باید با رضایت و امضای هر دو طرف (پدر و مادر) باشد. طرفی که امضا نکرده (مادرتان)، تعهدی نسبت به آن شرط الحاقی ندارد.

• نتیجه: آن جمله اضافه‌شده صرفاً بیان خواسته یک طرفه پدر است و صرفاً برای خود پدر الزام‌آور نیست، اما مادر و طبقه همکف را تعهدی ایجاد نمی‌کند و در دادگاه قابل استناد نیست.

نه

اگر مورد تایید بقیه نباشد خیر 

تفاوت سال چاپ فرم با تاریخ تنظیم مبایعه‌نامه معمولاً به‌تنهایی موجب بی‌اعتباری نیست. اضافه‌کردن یک‌جانبه طبقه دیگر بعداً و فقط با امضای یک طرف معمولاً معتبر محسوب نمی‌شود. البته ممکن است دادگاه صرف امضا توسط فروشنده را بپذیرد .