مطابق با رویه قضایی و قوانین مدنی، انگشتر حلقه‌ای که در سند ازدواج به عنوان هدیه یا بخشی از مهریه ثبت شده است، در صورت اثبات وقوع عقد و تحویل آن، شرعاً و قانوناً در مالکیت زن قرار می‌گیرد و با توجه به اینکه طلاق به دلیل عسر و حرج صادر شده و زوجه نیز از حقوق خود گذشت کرده است، این بخشش معمولاً شامل هدایای مصرف شده یا تملیک شده نمی‌شود. از آنجا که این انگشتر نوعی هدیه (هبه) تلقی می‌گردد، طبق ماده ۸۰۳ قانون مدنی، اگر هبه معوض باشد یا در قبال آن طلاق صورت گرفته باشد، مرد دیگر حق رجوع و پس گرفتن آن را ندارد و دادگاه نیز با توجه به ثبت آن در سند و قطعیت مالکیت زن، معمولاً رای به استرداد نخواهد داد. بنابراین با توجه به گذشت زمان و ماهیت طلاق انجام شده، ادعای مرد برای مطالبه انگشتر پس از نهایی شدن طلاق و گذشت از حقوق، فاقد وجاهت قانونی است و احتمال موفقیت او در دادگاه بسیار ناچیز است.

سلام با توجه به توضیحات شما  ، دادن انگشتر به همسر  در قالب قرارداد هبه  بوده است  و با شرایطی خاص و با رعایت مقررات ماده  ۸۰۳  قانون مدنی  امکان درخواست رجوع از هبه وجود خواهد داشت  البته اگر زوجه اعلام و اثبات نماید که  اخذ انگشتر در قالب  هبه معوض بوده است  و یا  که عین انگشتر موجود نیست  و یا  عین انگشتر را به شخص دیگری انتقال داده  و فروخته است  و یا  عین انگستر را  تعویض و یا تبدیل کرده است  و یا ...   دیگر  زوج نمی تواند درخواست رجوع از هبه  را نماید 

سلام و عرض ادب
اگر انگشتر در سند ازدواج به عنوان مهر درج شده باشد، مال زن است و مرد بعد از طلاق حق مطالبه آن را ندارد، مگر اينکه در توافقات زمان طلاق صريحا برگشت همان انگشتر پذيرفته شده باشد. اگر هم انگشتر مهر نبوده و صرفا هديه در قبال ازدواج محسوب شود، اصل بر اين است که بعد از وقوع ازدواج، مطالبه آن معمولا پذيرفته نمي شود.