هرگونه ادعای مالکیت بر املاک نیاز به اسناد مالکیت یا اثبات مالکیت مطابق مبایعه نامه دارد لذا در عقد بین نیاز به امضای ورثه نیست و هر شخصی با دارا بودن اهلیت مدنی و مالکیت در اموال خود می‌تواند صرفاً با امضای خود هرگونه نقل و انتقال قانونی انجام دهد

مشکلی ندارد اما اگر سند بزنید براش بهتره 

با توجه به انعقاد مبایعه‌نامه عادی و اقرار به دریافت ثمن (۵۰۰ میلیون) و ارائه رسید عادی پرداخت، این عمل در زمان حیات شما، یک معامله قطعی (بیع) محسوب شده و ملک به مالکیت پسرتان درآمده است (ماده ۳۳۸ و ۳۶۲ قانون مدنی). سایر ورثه (دختران) پس از فوت شما حق ابطایل بیع را نخواهند داشت زیرا ملک از مالکیت شما خارج شده است، اما با توجه به اینکه شما اقرار به دریافت کل ثمن کرده‌اید، ورثه نیز نمی‌توانند مطالبه ثمن را داشته باشند، مگر اینکه بتوانند با دلایل قوی و محکمه‌پسند ثابت کنند که معامله صوری بوده یا ثمن در واقع پرداخت نشده و این اقدام به قصد فرار از دین یا محروم کردن وراث از ارث صورت گرفته است (ماده ۱۲۷۷ قانونن مدنی). با این حال، وجود رسیدهای پرداخت، امضای شهود و مهر شورای روستا، و انجام امورات شما توسط پسر، سندیت معامله را تقویت می‌کند و ابطال آن را برای ورثه دشوار می‌سازد.