باسلام - درصورتی که حق طلاق دارید بابت مهریه دادخواست مبنی بر مطالبه مهریه تقدیم نموده و نسبت به مهریه طرح دعوی نمایید. | بابت تمکین درخواست توسط مرد مطرح می شود و در صورتی که شما ناشزه نشده و به موجب رای دادگاه ناشزه شناخته نشده باشید می توانید نسبت به نفقه خود نیز دادخواست مطالبه نفقه تقدیم نمایید.| سپس بعد از تعیین تکلیف در خصوص حقوق مالی می توانید با حق طلاق نسبت به تقاضای طلاق دادخواست تقدیم نموده و طرح دعوی نمایید. | علیرضا عرفانیان طالعی - وکیل پایه یک دادگستری - رتبه 1 وکالت کانون خراسان درسال 1399 | لطفا نسبت به ثبت نظر و امتیاز به مشاوره اقدام نمایید.
برای احقاق حقوق خود، ابتدا باید دادخواستی مبنی بر **الزام به تمکین** علیه همسرتان به دادگاه خانواده تقدیم کنید، هرچند که شما قصد جدایی دارید، این اقدام روی حقوق مالی شما و همچنین سلب حق طلاق از زوج تأثیرگذار خواهد بود و همچنین میتوانید دادخواست **مطالبه مهریه** را نیز همزمان یا جداگانه مطرح نمایید.تهدید پدر شوهرتان مبنی بر مرگ برای وادار کردن شما به ترک منزل، به منزله **اعسار از سکونتگاه مشترک** تلقی شده و میتواند مبنایی برای درخواست طلاق از سوی شما به دلیل **عسر و حرج** باشد، اگرچه حق طلاق اصالتاً با زوج است.در خصوص اموال، اگر مال مشترکی وجود دارد یا اموالی که در زمان عقد یا پس از آن به نام شما ثبت شده اما منشأ پرداخت آن از سوی همسرتان بوده، باید با دادخواست **مطالبه نفقه ایام گذشته و آتی** و همچنین **مطالبه جهیزیه** (در صورت وجود فهرست و شهادت شهود) اقدامات لازم را انجام دهید.شما حق مطالبه نفقه یومیه از زمان ترک منزل را دارید و در صور اثبات عسر و حرج ناشی از رفتارهای همسر و پدر همسر، دادگاه میتواند حکم طلاق را صادر تماید و حقوق مالی شما را تأمین کند.برای استفاده از امتیاز حق طلاق خود بر ساس عسر و حرج و همچنین مطالبه دقیقتر حقوق مالی و مهریه، اکیداً توصیه میشود مستندات مربوط به تهدیدات پدر همسر و اثبات ترک منزل به دلیل ترس را جمعآوری و با وکیل متخصص مشورت نمایید.
با سلام اگر منزل مشترک را ترک کرده باشید زوجه میتواند دادخواست الزام به تمکین مطرح کند و شما صرفاً میتوانید دادخواست بدهید و مهریه خود را مطالبه کنید
با درود مهریه به قوت خود باقی است و قابل پیگیری است و مطالبه است، در اصل کلی زوجه میبایست بتواند عسر و حرج خویش را اثبات کند تا در دعوای طلاق موفق شود صرف ادعا مثبت مدعا نخواهد بود و اصل بر برائت است.