طبق ماده ۲۲۳ قانون مدنی ایران، معاملات معنی‌دار وقتی انجام می‌شوند که از طرف مالکان اولیه یا با مجوز آنان باشد. در صورتی که یکی از وراث به‌تنهایی ملکی را به فروش رسانده باشد، داشتن اجازه و تنفیذ سایر وراث لازم است. این تنفیذ می‌تواند به‌صورت کتبی و رسمی در دفترخانه اسناد رسمی ثبت شود و سپس به دادگاه ارائه گردد. همچنین طبق رویه عملی دادگاه‌ها، تنفیذ معاملاتی که توسط نماینده یا یکی از وراث انجام شده باشد، تأییدیه‌ای قانونی برای انتقال مالکیت به فروشنده قبلی می‌دهد. بر اساس ماده ۴۷ قانون ثبت، ارائه سند رسمی در دفترخانه معتبر است.