تنصیف نیاز به دلیل دارد، لذا رای بدوی اصولاً تایید می‌شود مگر دلیلی بر واخواهی مطابق ماده ۳۰۶ قانون دادرسی مدنی

با توجه به این‌که رأی طلاق صادر و در آن «اجرت‌المثل و تنصیف اموال» منتفی اعلام شده، اگر هنوز در مهلت ۲۰ روزه هستید، حتماً باید از طریق همان دادگاه صادرکننده رأی، فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ثبت کنید و در لایحه اعتراضی صریحاً بنویسید که: ۱) در عقدنامه شرط تنصیف دارایی به نفع شما وجود داشته و دادگاه بدون حضور و دفاع شما آن را نادیده گرفته، ۲) در طول زندگی مشترک مالی (خانه) به دست آمده که قراردادش به نام شوهر است و باید در تنصیف لحاظ می‌شده. دیوان عالی خودِ مدارک جدید را بررسی ماهیتی نمی‌کند، اما اگر احراز کند رأی بدون توجه به شرط ضمن عقد و ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده صادر شده، می‌تواند آن را نقض و برای رسیدگی مجدد برگرداند. جدا از فرجام‌خواهی، دو کار دیگر هم می‌توانید انجام دهید: اول، اگر در رأی اصلاً به «اجرت‌المثل ایام زوجیت» شما رسیدگی نشده، بعد از طلاق می‌توانید به‌طور مستقل در دادگاه خانواده دادخواست اجرت‌المثل بدهید؛ دوم، اگر واقعاً خانه را بعد از طرح دعوا یا در آستانه طلاق به نام دیگری منتقل کرده باشد، پس از این‌که برای مهریه یا تنصیف اموال یا اجرت‌المثل حکم قطعی و اجرائیه گرفتید، می‌توانید دعوای «ابطال معامله به قصد فرار از دین» نسبت به همان ملک علیه شوهر و شخصی که ملک به نام او شده طرح کنید. بنابراین باید هم در مهلت قانونی فرجام‌خواهی کنید، هم در صورت لزوم دعاوی مالی مستقل (اجرت‌المثل و ابطال معامله به قصد فرار از دین) را در دادگاه خانواده و دادگاه حقوقی مطرح کنید.