براساس ماده ۱۰۴۳ قانون مدنی ایران، الزاماً برای نکاح دختر باکره، اذن پدر یا جد پدری ضروری است. اگرچه قانونگذار امکان جایگزینی اجازه با حکم دادگاه را فراهم کرده، اما در مورد وکالت دادن جهت اقدام‌های مربوط به مهاجرت و ازدواج در خارج از کشور، اصولاً نیازی به اجازه پدر نیست. اما تأکید می‌شود که برای ازدواج دختر باکره با فردی، اذن پدر ممکن است مورد نیاز باشد. در صورت مخالفت غیرمنطقی پدر، دادگاه خانواده می‌تواند با بررسی موضوع، تصمیم مقتضی را اتخاذ کند