بادرود، پرسشگر ارجمند.

نخست، در خصوص ادعای افترا و توهین، توجه فرمایید که بار اثبات جرم بر عهده شاکی است و ایشان باید دلایل و مستندات کافی برای انتساب این اعمال به شما را ارائه دهد. صرف ادعای مزاحمت پیامکی، بدون ارائه مدارک فنی و حقوقی معتبر، برای اثبات بزهکاری شما کفایت نمی‌کند. شما به عنوان متهم، حق دفاع دارید و می‌توانید هرگونه انتساب جرم را رد کنید.

ثانیاً، در مورد "نقطه‌زنی" و شناسایی محل اقامت از طریق سیم‌کارت، لازم به ذکر است که شناسایی موقعیت مکانی صرفاً از طریق سیم‌کارت و بدون دسترسی به دستگاه تلفن همراه یا اطلاعات سرویس‌دهنده، به این سادگی و دقت که بتوان به محل اقامت خاصی اشاره کرد، معمول نیست. مراجع قضایی برای چنین امری نیازمند حکم قضایی و همکاری شرکت‌های مخابراتی هستند که این فرآیند نیز مبتنی بر اطلاعات BTS و نه "سریال گوشی" است. سریال گوشی (IMEI) معرف خود دستگاه است و در صورت استفاده از سیم‌کارت شما در دستگاه دیگر، IMEI آن دستگاه نیز قابل رصد خواهد بود.

ثالثاً، شما می‌توانید با استناد به اینکه سیم‌کارت ممکن است در اختیار دیگری قرار گرفته و یا بدون اطلاع شما مورد سوءاستفاده قرار گرفته باشد، از خود دفاع نمایید. در صورت ارائه مدرکی دال بر ارتباط پیامک‌های مذکور با سیم‌کارت شما، می‌توانید درخواست بررسی فنی و کارشناسی اطلاعات مربوط به دستگاه مورد استفاده (از جمله IMEI) در زمان ارسال پیامک‌ها را از مراجع قضایی داشته باشید تا مشخص شود آیا سیم‌کارت در گوشی شما بوده یا خیر. این امر می‌تواند اثبات کند که شما در زمان وقوع بزه، دخالتی نداشته‌اید.

موضوع مشمول ماده ۶۹۷ بخش تعزیرات مصوب ۱۳۷۵ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ است