خیر چنین حقی را ندارند
فرزند دختر نه ساله تمام از دایره خسارت خارج است و خودش تصمیم میگیرد کجا زندگی کند.
والدین میتوانند خلاف حکم دادگاه در خصوص نحوه نگهداری و حضانت و ملاقات فرزند توافق نمایند مشروط بر انکه این توافق منافی مصلحت فرزند نباشد.
مستندات قانونی زیر به خوبی نشان می دهد مطابق قوانین فعلی رعایت "مصلحت فرزند" مقدم بر هر اولویت دیگری (حتی مقدم بر حق حضانت والدین) است :
_تبصره ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی که بیان میدارد "بعد از هفت سالگی در صورت حدوث اختلاف، حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه میباشد."
_ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی که مقرر می دارد : " محکمه میتواند به تقاضای اقربای طفل هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند، اتخاذ کند"
_ماده ۴۵ قانون حمایت خانواده که مقرر میدارد "رعایت غبطه و مصلحت کودکان و نوجوانان در کلیه تصمیمات دادگاهها و مقامات اجرائی الزامی است."
_ملاک ماده ۲۳ آیین نامه اجرایی قانون حمایت خانواده که مقرر می دارد "اگر با توجه به نظر مشاور روانشناس و قرائن موجود برای دادگاه محرز شود اجرای حکم حضانت یا ملاقات کودک به سلامت روانی وی آسیب وارد خواهد کرد، اجرای احکام میتواند با کسب موافقت دادگاه تا فراهم شدن آمادگی طفل، اجرای حکم را به تأخیر اندازد."
_ماده ۴۵ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان که مقرر می دارد "دادگاه صادر کننده حکم قطعی میتواند با در نظرگرفتن گزارش مددکاران اجتماعی مبنی بر ایجاد تغییر در وضعیت طفل یا نوجوان، والدین، اولیاء یا سرپرستان قانونی در تصمیمات صادرشده بازنگری و اتخاذ تصمیم مجدد کند."