در صورت احراز تقصیر مطابق قانون مسئولیت مدنی ضمان مدنی برقرار است

سلام بر شما. در پاسخ به سوال شما باید به موارد زیر توجه کرد: 1. رعایت استانداردها و مقررات: اگر شما به عنوان ناظر، پریز برق را در فاصله 120 سانتی‌متر (نه متر!) از دوش نصب کرده‌اید و این فاصله مطابق با استانداردهای ملی (مثل مبحث 13 مقررات ملی ساختمان ایران) و آیین‌نامه‌های ایمنی (مانند NEC یا IEC) باشد، از نظر فنی وظیفه خود را انجام داده‌اید. استاندارد معمولاً حداقل فاصله 1٫5 متری از وان یا دوش را برای پریز در حمام توصیه می‌کند (در برخی مناطق به صورت Zoneبندی تعریف می‌شود). 2. مسئولیت ناظر: مسئولیت اصلی شما رعایت مقررات در زمان نصب است. اگر پریز در زمان اجرا استاندارد بوده، حتی اگر بعداً استفاده نادرست شود، معمولاً تقصیر متوجه ناظر نیست. اما اگر بعد از نصب، تغییراتی ایجاد شده (مثل جابجایی دوش یا پریز) یا استانداردها به روز شده باشند، ممکن است نیاز به بازرسی مجدد باشد. 3. استفاده نادرست: اگر مثلاً کاربر از وسایل برقی غیرمجاز در حمام استفاده کند (مثل سشوار بدون محافظ GFCI) یا پریز آسیب دیده باشد و شما به عنوان ناظر آن را تایید نکرده‌اید، تقصیر متوجه کاربر یا مالک است. در صورت بروز حادثه، کارشناس رسمی بررسی می‌کند که آیا علت حادثه نقص در نصب یا استفاده نادرست بوده است. 4. توصیه‌ها: مدار پریز حمام حتماً باید از طریق محافظ جریان نشتی (GFCI) محافظت شود. در صورت امکان، به مالک هشدار کتبی دهید که از پریز در محیط مرطوب فقط برای دستگاه‌های مجاز استفاده کند. اگر در مورد اجرا تردید دارید، از یک کارشناس برق با تجربه‌تر مشورت بگیرید. جمع‌بندی: اگر در زمان نصب تمام استانداردها رعایت شده و شما به عنوان ناظر تخلفی مشاهده نکرده‌اید، مسئولیتی متوجه شما نیست. اما اگر در اجرا اشکالی وجود داشته یا استانداردها رعایت نشده باشد، ممکن است مسئولیت مشترک باشد. برای اطمینان بیشتر، می‌توانید با سازمان نظام مهندسی یا یک مشاور حقوقی نیز مشورت کنید. توصیه می‌کنیم در پروژه‌های آینده، حتماً از مدارهای GFCI برای مناطق مرطوب استفاده کنید و موارد ایمنی را به صورت کتبی به مالک اعلام نمایید.