در فرض استعلام، با عنایت به عدم وقوع نزدیکی (وطی)، علیالاصول نصف مهرالمسمی به زوجه تعلق خواهد گرفت. لکن، چنانچه زوج، قبل از وقوع طلاق، موفق به اثبات تحقق تدلیس در نکاح از ناحیه زوجه یا اولیاء او گردد، استحقاق زوجه نسبت به نصف مهریه نیز منتفی میگردد. تدلیس در مانحن فیه، منصرف به کتمان یا اخفای عمدی بیماری افسردگی زوجه، قبل از وقوع عقد نکاح، از ناحیه وی یا ولی اوست، به نحوی که اگر زوج از این موضوع مطلع میبود، مبادرت به انعقاد عقد نمینمود. اثبات این امر، مستلزم ارائه ادله اثباتی کافی از جمله شهادت شهود مطلع، نظریه کارشناسی پزشکی قانونی مبنی بر وجود بیماری و قدمت آن، و سایر قرائن و امارات دال بر کتمان حقیقت است. در صورت اثبات تدلیس، زوج علاوه بر عدم استحقاق زوجه نسبت به مهریه، میتواند مطالبه خسارات وارده ناشی از این فریب را نیز از مسبب آن بنماید.