با سلام من همسر دوم هستم اینم بگم که خانواده اول و بچه هاش هستند و همسرم با اونا زندگی می‌کنه خیلی هم دوستشون داره طوری که اگه بگم بالای چشمون ابرو هست کار به دعوا و ....میکشه گ. از روزی که شروع به زندگی مشترک کردم برادرم یه خونه کوچیکی به ما داد رهن تا اثاثم رو ببرم زندگی کنم این آقا اونجا نمیومد که هیچ من رو هم نمی‌گذاشت اونجا بمونم و روزی یکی دو ساعت به زور و التماس میگفتم ببرم خونه سر بزنم اعصابم راحت باشه می‌برد یکی دو ساعت می‌موندیم بازمنو بر میگردوند خونه مادرم.و من خونه مادرم موندم به امید وعده های واهی این آقا و 12ساله میگذره یه دختر 9ساله داریم و همچنان من خانه مادرم هستم.همه جوره حرف شنیدم بی احترامی دیدم خورد شدم خیلی اتفاق ها افتاد.الانم یکساله به خونمون نه خودش سر میزنه نه منو میزاره برم سر بزنم یکساله هیچ رابطه ای نداریم فقط یک روز در میان میاد خونه مادرم نیم ساعت میشینه با گوشیش توی اینستا و تلگرامه بعد میگه کاری نداری خداحافظ اصلا نمیدونم چه کار کنم مغزم هنگ کرده میگم بریم مشاوره میگه من خودم مشاوره میدم بگو چی شده لطفاً راهنماییم کنید ادامه بدم یا نه چکار کنم خودم می‌خوام طلاق بگیرم اما میترسم خانواده خوبی ندارم تو کار هم خیلی دخالت میکنند زورشون نرسه اون یکی رو پر می‌کنند میندازن به جونم از همه طرف تو فشارم فکر خودکشی هم دارم الان بغض کردم کارم شده گریه و ناله از دست همسرم خانواده خودم