با درود و عرض احترام خدمت شما در تاریخ 25 تیر 1402 به سواری حل اختلاف سنندج رفتیم و موضوع اجاره منزل هست. ما ابتدا طی اظهارنامه از صاحب خانه خواستیم که ودیعه را پس دهد، صاحبخانه میگوید پول ودیعه را ندارد و فعلا نمی‌تواند پس دهد ولی ما را مجبور به ترک خانه میداند، قاضی شعبه به اسم شفیعی میگوید حق با ایشان است و به ما گفت نهایتها یک هفته خونه رو ترک کنید و ما گفتیم وقتی پول ودیعه را ندهد چگونه ممکن است، سوال من از شما وکلای گرامی اینه آیا واقعا طبق قانون این قاضی که اصلا گویا حرفهای مارو نمیشنید یا نادیده می‌گرفت و حق رو به صاحبخانه ای میده که طبق قرارداد پول ودیعه رو باید بده ولی میگه ندارم ووو طبق قانون این درسته؟ این قاضی می‌تونه تا این حد بی درک و بی کفایت باشه که نفهمه وقتی پولی نداریم چطور باید خونه رو درک کنیم؟ اگر طبق قانون صاحبخانه می‌تونه ودیعه رو پس نده ولی مستاجر ملزم به ترک منزل بشه؟ چون قاضی تهدید کرد گفت یک هفته خونه رو تخلیه نکنید مامور میریزم سرتون (عین ادبیات بکار برده شده) بنظر شما ما سکوت کنیم یا امیدی به برخورد با همچین قضاتی هست؟ پرونده بهرحال می‌ره دادگاه ولی بنظر شما چکاری میشه انجام داد چون شاید بهتر باشه سکوت کرد چون قاضی که فکر میکنه خدا شده اونم با این رای و عدالتی که داره حتما تا حدی می‌دونه که مشکلی واسه خودش درست نکنه واقعیتش من خیلی بهم برخورد یک قاضی حالا قاضیه درست بجای خود ولی حق نداره با مادرم با چنین لحن و ادبیاتی بحث کنه دیگه رای که داده بماند. سکوت کنیم بندازیم به حساب عدالت و انصافشون یا قانون حقی رو در چنین شرایطی در نظر گرفته؟ خیلی ممنون میشم وقت بذارید و پاسخگو باشید.