ااولین شرط انتساب مسئولیت مربیان ورزشی، این است که مربی در وظایف خود به طور قابل توجهی قصور یا تقصیر کرده باشد و مسئولیت مستقیم بروز آسیب متوجه قصور یا تقصیر وی باشد. این قصور یا تقصیر میتواند به دو شکل فعل و ترک فعل اتفاق بیافتد.
منظور از قصور و تقصیر از طریق فعل این است که مربی با عمل خود سبب بروز حادثه شود. مثلا ورزشکار مصدومی را مجبور به انجام فعالیت جسمانی شدیدی کند و مصدومیت ورزشکار تشدید شود.
قصور و تقصیر از طریق ترک فعل نیز حالتی است که مربی ورزشی اقدامات احتیاطی لازم را انجام ندهد. مثلا پیش از شروع تمرینات سخت، استفاده از وسایل حفاظتی مورد نیاز ورزشکاران (مثلا کلاه ورزشی) را بررسی نکند و سبب ورود آسیب به ورزشکار شود.
2) شرط دیگر انتساب مسئولیت مربیان ورزشی این است که حوادث به وقوع پیوسته، در محیط باشگاه و ساعات کار باشگاه اتفاق افتاده باشند. یعنی اگر یک ورزشکاری پس از خروج از باشگاه و خارج از نظارت مربی ورزشی، اقدام به انجام فعالیت ورزشی خطرناکی کند و متحمل آسیبی شود، نمیتوان مربی را مسئول دانست.
در حالتی که بروز آسیب متوجه شرایط باشگاه ورزشی باشد، مثلا ناشی از عدم رعایت دستورالعملهای بهداشتی (به خصوص در دوران شیوع ویروس کرونا) باشد، ورزشکار شاکی میتواند از باشگاه مورد نظر به ستاد نظارت بر سلامت امکان ورزشی کشور شکایت کند.
همچنین اگر آسیب به وجود آمده ناشی از عملکرد مربی ورزشی باشد، ورزشکار زیاندیده میتواند به طور مستقیم شکایت کیفری خود را نسبت به مربی ورزشی به دادگاه ارائه کند. جمعآوری مدارک و مستندات قصور و تقصیر مربی ورزشی در اثبات مسئولیت مربیان ورزشی نقش کلیدی دارد.