ماده 313 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 در تعریف قسامه مقرر کرده «قسامه عبارت از سوگندهایی است که در صورت فقدان ادله دیگر به غیر از سوگند منکر و وجود لوث، شاکی برای اثبات جنایت عمدی یا غیرعمدی یا خصوصیات آن و متهم برای دفع اتهام از خود اقامه میکند.» کاربرد قسامه فقط در جنایات است؛ به این معنا که سایر جرایم با قسامه اثبات نمیشوند. همچنین در جنایات علاوه بر اینکه میتوان از قسامه برای اثبات گناهکاری و نیز بیگناهی استفاده کرد، میتوان خصوصیات جنایت، یعنی عمدی یا غیرعمدی بودن آن را هم اثبات کرد.