سلام " سوال شما تکراریست و قبلا به نحو مقتضی و مستدل و مستند به قانون به سوال شما توسط همکاران محترم پاسخ رایگان الکترونیکی ارائه شده است . پرداخت نفقه فرزندان طبق ماده 1199 ق.م بر عهده شماست و ساقط نمی گردد و سایر توافقات در خصوص حضانت فرزندان مندرج در گزارش اصلاحی و گواهی عدم امکان سازش هم پابرجاست مگر اینکه مادر توانایی یا صلاحیت نگهداری فرزندان را از دست بدهد که در صورت اثبات قطعی در مرجع قضائی صالح ، پدر مکلف به نگهداری از فرزندان خواهد بود .

بعله اگر مادر صلاحیت حضانت رو داشته باشد و از دست بدهد فرمایش حضرتعالی صحیح اما،اگه زوجه که از ابتدا هم خودش وهم زوج میدونستند که زوجه ازعهده حضانت فرزندان بر نمیاد ودر خصوص توافق نموده اند که اگر زوج راضی به طلاق دادنش شود حضانت فرزندان را برعهده خواهد گرفت ،که در واقع زوجه با سو نیت وگفتار کذب رضایت زوج را جهت مطلقه نمودن خویش کسب نموده است،چرا که زوجه خواهان طلاق بوده نه زوج،که با توسل به دروغ ونیرنگ وفریب دادن زوج وایضا دادگاه موفق به رسیدن به خواسته خود شده است.چرا که در صورت جدایی طرفین زوج میدانسته که قادر به حضانت فرزندان نمیباشد،واگر زوجه خضانت فرزندان را برعهده نمیکرفت ،زوج هرگز دادخواست طلاق توافقی را به اتفاق زوجه تنظیم وارائه نمیداد چه برسد در جلسه دادگاه حضور یابد،لطفا دراین خصوص اعلام نظر بفرمایید.

در واقع بحث درمورد از دست دادن صلاحیت زوجه مطرح نیست ،بلکه منظور تقبل دروغین حضانت فرزندان بنا به مصلحتی که خود تشخیص داده مورد سوال است،

به بیان دیگر ،زوجه باعلم براینکه صلاحیت حضانت فرزندان را ندارد،وفقط بدان جهت که رضایت زوج را جهت طلاق توافقی جلب نماید با توسلربه دروغگویی دادگاه وزوج را فریفته وموفق به اخذ رای دادگاه مبنی بر گواهی عدم امکان سازش شده که براساس آن نیز طلاق ثبت گردیده است،اکنون پس از ثبت طلاق سو نیت زوجه محرز گردیده است ،که خود زوجه نیز به آن اعتراف نموده که با عمدا وباقصد ونیت قبلی انرا انجام داده است،مکالمه طرفین از طریق گوشی، ضبط شده وقابل ارائه میباشد.

سلام" دوست عزیز" شما چرا خلط مبحث می کنید و تکالیف قانونی که از لحاظ پرداخت نفقه فرزندان و همچنین حضانت و نگهداری آنان بر عهده شماست با مبحث طلاق توافقی که مقوله جداگانه ایست و گواهی عدم امکان سازش که بر مبنای توافق طرفین صادر شده این دو را با هم قاطی و مخلوط می کنید!؟ ما که نمی توانیم قوانین موضوعه موصوف را بر مبنای میل و منافع شما تفسیر نمائیم ! این برداشت و تفسیر ناصواب و اشتباه از قانون است که عنوان شود اینجانب به این علت با طلاق توافقی همسرم موافقت کرده ام که خرجی و نفقه فرزندان مشترک مان را بدهد و از آنان نیز حفاظت و نگهداری نماید!چونکه این موارد از تکالیف قانونی شماست و بر خلاف آن نمی شود عمل نمود مگر همسر سابق شما به اختیار خود بخواهد متقبل این مخارج و زحمات گردد وگرنه با تکلیفی مواجه نیست ( مجبور نیست ) . اگر شما فکر می کنید و بر این عقیده پافشاری می کنید همسر سابق تان مجبور است خرجی فرزندان مشترک و نگاهداری آنان را بر عهده بگیرد ، طرح دعوی بدون پشتوانه قانونی برای شما محفوظ است .

حرف بنده همین است ،که فرمودید،پس قاضی چه وظیفه ای دارد؟آیا هر توافقی حتی برخلاف قوانین جاری وتکالیف قانونی مورد توافق قرار بگیرد ،دادگاه نباید نسبت به موارد خلاف قوانین و خلاف تکالیف قانونی تذکر داده ودر رای اصداری دادگاه قید شود؟اگر چنین توافقی طبق فرمایش حضرتعالی برخلاف تکالیف قانونی است سوال این است ،که چرا دادگاه در در رای اصداری، صحه برخلاف تکالیف قانونی گزارده است؟

ادامه از متن قبل - چنانچه بر اساس توافق قطعی ضمن گواهی عدم امکان سازش ، زوجه متعهد به نگاهداری از اطفال مشترک شده باشد و از ایفا تعهدات خود امتناع نماید ، طرف دیگر یا یکی از اقربا می تواند از دادگاه صالح الزام ممتنع را به انجام تعهدات بخواهد و در صورت عدم امکان الزام قانونی وی یا مؤثر واقع نشدن الزام قانونی ممتنع ، نگاهداری اطفال با تقبل مخارج توسط پدر تعیین تکلیف خواهد شد .

متشکرم از توضیحات وکیل محترم وگرامی

با سلام آرامی بایست بررسی شود