سلام، خسته نباشید. واقیعت در خونه هیچ کس با من خوب نیست و کسی من رو راه نمیدهد و خیلی مشکلات در اون خونه دارم که بخواهم بگویم 100 تا A3 میشود. میخواهم بزنم بیرون و بروم دنبال زندگی ام. در خونه حتی اختیار پوشیدن لباسی که دوست دارم رو ندارم و نباید هندزفری بگذارم چون جرم هست و در خونه ما هر کاری کنم اون قدر غر میزنند تا مغز من بترکد. و از این ور هم خاطرخواه یک دختری هستم که بگی نگی رضایت گرفتم و اهل تهران هستند و من خودم تبریز هستم. میگویم بروم دنبال زندگی ام و از طرف دیگری هم میترسم از اون خونه ی جهنم هم بروم. خانواده ای اونی که دوستش دارم بدون خانواده من رو قبول نکند ولی تاییدش رو دادند. از این ور هم خانواده ام هم نمیگذارند با او ازدواج کنم چون مورد تایید اون ها نیست و باید اون ها انتخاب کنند من ازدواج کنم. خودش هم باید از این دختر های مذهبی ... بشود که با سلیقه ی من نمیگیرد. من هیچ درآمدی برای خودم ندارم از 13 سالگی هم کار کردم و به خانواده ام دادم. هیچ پولی به من نمیدهند و حتی ماهی 50 تومن. از این ور هم معشوقه ام وضع مالیشون عالی هست و اگر بدون خانواده من رو قبول کنند مشکل مالی و روحی و... دیگر ندارم ولی مشکل این جا هست که ما از 13 الی 14 سالگی این ها خاطرخواه هم بودیم و حتی خانواده ی اون ها اون قدر با لیاقت بودند که گفتند حتی اگر بخواهند زندگی خودشون هست و میتونند با همین سن کم هم ازدواج کنند و زندگی اون ها ربطی به ما ندارد و خودشون باید تصمیم بگیرند. به نظرتون چی کار میتونم بکنم؟ میشه راهنمایی ام کنید. با تشکر.