با سلام. دختری 20 ساله ام. پدر و مادرم از 3 سالگی من از هم جدا شدند. پدرم من رو آورد خونه مادربزرگم پیش عموها و عمه ها و مادربزرگ و پدربزرگم زندگی کردیم. پدرم از زمان ازدواجش با مادرم اعتیاد به تریاک داشت و سر حرف و حدیث خانواده اش مادرم رو طلاق داد و پدرم نزدیک به 10سال هست به شیشه اعتیاد پیدا کرده است. خانواده اش با من خوب نیستند و از بچگی من رو تحقیر میکردند و فحش و کتکم میزدند و همیشه راجع به مادرم جلوی من بد میگویند و مدام به ما توهین میکنند حتی به پدرم ولی پدرم چیزی به آن ها نمیگوید. چند بار زیر فشار های عصبی که به من وارد کردند دست به خودکشی و خودزنی زدم. از 13سالگی شاغل شدم و پدرم بیکار بود. پدرم خرج مواد و سیگارش رو از من میگیرد. وقت هایی هم که میگویم ندارم به امید پس انداز کردن برای آینده ام میاد با فحش و کتک کارت عابر من رو برمیدارد و دار و ندارم رو خالی میکند. دارم عذاب میکشم از یک طرف توهین و فحش های خانواده اش و از یک طرف اعتیاد و بی اعتمادی ها و کار های پدرم. حتی چندین بار به هر شیوه ای من رو از کار کردن منع کردند. با وجود این که به من خرجی هم نمیدهند، حتی به خاطر منت گذاشتن سر بزرگ کردن و غذاخوردن کلا با آن ها حرف نمیزنم و خونه دوستم میروم و گاهی غذا میخورم. با وجود این که کاری به کارشون ندارم باز هم آزار و اذیت میکنند و به بهونه های الکی کتک میزنند و فحش های رکیک میدهند. پدرم هم به خاطر این که اگر یک روز من پول نداشتم خرج موادش رو بدهم که بخواد از اون ها بگیره اون م با هزار زور و منت بهشون چیزی نمیگوید و دفاعی نمیکند. انگار وجود ندارد اصلا. شرایط رهن خانه برای من پیش اومده. چی کار کنم که بتونم مستقل زندگی کنم و نه پدرم نه خانوادش هیچ طوره نتونند آزارو اذیت کنند و مزاحم زندگی ام بشوند؟ از راه شکایت یا ...؟ راهنمایی ام کنید لطفا.