اولا طبق ماده 54 قانون حمایت از خانواده که بیان میدارد هرگاه مسئول حضانت، از انجام تکالیف مقرر خود داری کند یا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذی‌حق شود، برای بار اول، به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و در صورت تکرار، به حداکثر مجازات مذکور محکوم می ‌شود. در اینجا منظور از حداکثر مجازات مذکور مد نظر مقنن در صورت تکرار با استنباط از تبصره 3 ماده 19 قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399 که اشعار میدارد ..... تشخیص مجازات شدیدتر، مجازات حبس ملاک است ..... ملاک حداکثر محازات درجه هشت یعنی حبس تا سه ماه می باشد نه حداکثر مجازات جزای نقدی درجه هشت لذا؛ اعمال جزای نقدی برای بار دوم حتی با فرض حداکثر آن یعنی سی میلیون ریال اشتباه است و بایستی حبس اعمال شود ثانیا حسب ماده 41 قانون حمایت از خانواده که عنوان گردیده ..... دادگاه در صورتی که مسئول حضانت از انجام تکالیف مقرر خودداری کند و یا مانع ملاقات طفل تحت حضانت با اشخاص ذی‌حق شود، می‌تواند در خصوص اموری از قبیل واگذاری امر حضانت به دیگری یا تعیین شخص ناظر با پیش‌بینی حدود نظارت وی با رعایت مصلحت طفل تصمیم مقتضی اتخاذ کند زوج میتواند دادخواست سلب حضانت و یا تعیین ناظر بر حضانت تقدیم و دادگاه با رعایت مصلحت طفل و ملاحظه و احراز منع ملاقات از ناحیه زوجه به موجب احکام صادره محکومیت زوجه تصمیم می گیرد

درخواست دستور موقت مبنی بر ملاقات فرزند به استناد ماده ۳۱۰ قانون آیین دادرسی مدنی با التفات به ماده ۴۰ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ نمایید