سلام. مرحوم پدر در سال 91 به 9 نفر از فرزندان زمین کشاورزی حاشیه بافت روستا رو برا هر نفر به متراژ 500 مترمربع، طی مبایعه‌نامه بنگاهی جداگانه، با ذکر واگذاری به صورت مشاع، هبه کردند و در توضیحات هم حدود اربعه کل زمین رو ذکر کرده و تاکید بر مشاع بودن واگذاری کرده‌اند. در این بین، ضمن تقسیم زمین به قطعات 500 متری، برای جلوگیری از تنش بین بچه‌ها، با انجام قرعه‌کشی خانگی محل تصرف هریک مشخص و تحویل دادند. تعدادی از فرزندان که محل نامناسب و کم‌ارزشی براشان مشخص شده بود، از نحوه غیرمهندسی تقسیم زمین و روش قرعه معترض بوده و زمین رو نگرفتن، پیشنهاد تقسیم مهندسی رو دادند تا همه فرزندان بتونن از امتیاز ساخت و ساز بهره‌مند بشن. اما تعدادی از فرزندان که در موقعیت عالی بودن، زمین رو متصرف شده و نهال‌کاری کرده‌اند. در این بین، پدر یک ماه بعد به غیرمهندسی و ناعادلانه بودن تقسیم پی برده و مجدد طی قولنامه‌ای، جامعه به کلیه فرزندان، مشاعی واگذار کردن قطعات رو متذکر و نقشه مهندسی پیوستی رو ملاک اجرا و تصرف قرار دادند که اکثر افراد قبول کردن، لیکن دو نفری که در موقعیت خوبی از قبل قرار داشتند، از قبول خواسته پدر استنکاف کردند و نگذاشتند خواسته پدر عملی بشه، که تا الان زمین مذکور در اختیار فرزندان به صورت اولیه هستش که از این بابت مدارا شده و مشکلی نیست. اما دو نفر از فرزندان که مکان زمین‌شون در بافت روستا قرار گرفته و ارزش بالایی داره، ادعا دارند تملک زمین اختصاصی هست و مشاع نمی‌باشد. دلیلشون وجود واژه هبه در مبایعه‌نامه و تقسیم و قرعه‌کشی زمین و تصرف آن است. آیا این موضوع از مصادیق قانون هبه هست یا نه؟ البته تقسیم، تصرف و قرعه‌کشی به منظور مشخص شدن محل کار و انتفاع موقت افراد، جهت جلوگیری از تداخل در کار و درگیری بوده، نه مالکیت اختصاصی. ممنون.