سلام.با توجه به توضیحات شما، چند موضوع را باید از هم تفکیک کرد:

1. **اگر یکی از محکوم‌علیهم بازداشت شده باشد** (مثلاً به استناد ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی)، **بازداشت به معنای پرداخت خودکار محکوم‌به نیست.** بازداشت صرفاً یک ابزار قانونی برای الزام محکوم‌علیه به اجرای حکم است. تا زمانی که محکوم‌علیه دین را نپردازد، مالی از او شناسایی و توقیف نشود یا با طلبکار به توافق نرسد، وجهی به شما پرداخت نخواهد شد.

2. **اعمال ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی** در صلاحیت **دادگاه صادرکننده اجرائیه یا شعبه اجرای احکام مدنی** است، نه بازپرس. بازپرس اصولاً به پرونده‌های کیفری رسیدگی می‌کند، مگر اینکه موضوع مستقلی با وصف کیفری (مانند انتقال مال به قصد فرار از دین یا جرم دیگری) در آن شعبه مطرح باشد.

3. **ارجاع شکایت سامع به شعبه بازپرسی** لزوماً به این معنا نیست که یکی از محکوم‌علیهم بازداشت شده است. ممکن است شکایت شما متضمن ادعای وقوع تخلف یا جرم از سوی اشخاص یا مستلزم بررسی موضوعی باشد که در صلاحیت دادسرا تشخیص داده شده است.

4. **نتیجه رسیدگی سامع** اصولاً از طریق همان سامانه یا ابلاغ الکترونیکی به شما اعلام می‌شود. با این حال، اگر رسیدگی به تشکیل یک پرونده قضایی مستقل منجر شود، ممکن است برای انجام برخی اقدامات یا اطلاع از وضعیت پرونده، مراجعه حضوری نیز لازم شود.

5. **در خصوص ورود دادستان**، اگر در جریان اجرای حکم، رفتاری با وصف کیفری مانند **فرار از دین، جعل، استفاده از سند مجعول یا تخلفات احتمالی** احراز شود، دادستان می‌تواند در حدود صلاحیت قانونی خود ورود کند. اما صرف اینکه حکم مدنی به طور کامل اجرا نشده، به خودی خود موجب ورود دادستان یا جرم بودن عملکرد اجرای احکام نیست، مگر اینکه تخلف یا جرم مشخصی احراز شود.

بنابراین، صرف ارجاع شکایت شما به شعبه بازپرسی، به تنهایی نشانه بازداشت محکوم‌علیه یا اعمال ماده ۳ نیست و تا زمانی که نتیجه بررسی اعلام نشود، نمی‌توان چنین نتیجه‌ای گرفت. اگر بازپرس به این نتیجه برسد که جرم یا تخلفی وجود ندارد، پرونده را با تصمیم مقتضی به مرجع ذی‌صلاح اعاده یا مختومه خواهد کرد و نتیجه نیز به شما ابلاغ می‌شود.