طبق ماده 1210 قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران، سن بلوغ برای دختران 9 سال و برای پسران 15 سال تمام قمری است و در تاریخ 1361 اصلاح شد و افراد پس از این سن از قیمومیت خارج و دارای استقلال کافی می‌شوند، مگر در موارد خاص که نیاز به حضانت محضری یا قضایی نیاز باشد. شما به عنوان یک بزرگسال با سن بالای 18 سال، از نظر قانونی استقلال دارید و می‌توانید در امور شخصی خود تصمیم‌گیری کنید، بنابراین پدر شما نمی‌تواند بدون حکم قضایی از دستگاه‌های دولتی اطلاعاتی مانند ردپای گوشی یا آدرس شما را دریافت کند. درغیراین‌صورت نیاز به طرح دعوا و رأی دادگاه دارد. رویه‌های معمول دادگاه‌ها این اجازه را نمی‌دهد که به سادگی به درخواست‌های خصوصی افراد پاسخ دهند مگر با دلایل محکم و مستند.