سلام.اگر فرزند ۱۱ ساله شما از ملاقات امتناع کند، صرف اینکه بگوید «نمی‌خواهم مادرم را ببینم» برای اثبات تأثیرپذیری از پدر یا همسر فعلی او کافی نیست. باید دلایلی ارائه شود که نشان دهد این امتناع ناشی از القائات یا ممانعت طرف مقابل است.

دلایل و مستنداتی که می‌تواند به اثبات این موضوع کمک کند عبارتند از:

• درخواست ارجاع به مددکاری اجتماعی یا مشاوره خانواده؛ مددکار یا روان‌شناس با کودک گفت‌وگو می‌کند و ممکن است در گزارش خود به وجود القائات یا فشار روانی اشاره کند.
• گزارش واحد اجرای احکام؛ اگر در زمان اجرای حکم ملاقات، پدر مانع شود یا رفتار او در امتناع کودک مؤثر باشد، این موضوع می‌تواند در صورتجلسه قید شود.
• پیامک، چت یا فایل صوتی که نشان دهد پدر یا همسرش علیه شما به کودک مطالبی گفته‌اند.
• شهادت افراد مطلع که رفتار پدر یا همسرش را در ایجاد فاصله بین شما و فرزند دیده یا شنیده‌اند.
• نظر روان‌شناس یا روان‌پزشک کودک در صورت وجود علائم «والدگری ستیزه‌جویانه» یا القای ذهنی نسبت به یکی از والدین.

اگر حکم ملاقات دارید و پدر از اجرای آن جلوگیری می‌کند یا کودک را به این کار تشویق می‌کند، می‌توانید از دادگاه درخواست کنید:

• پرونده به مددکاری یا مشاور خانواده ارجاع شود.
• ملاقات‌ها در محل تحت نظارت بهزیستی یا واحد ملاقات دادگستری انجام شود تا وضعیت کودک و رفتار والدین بررسی و گزارش شود.

اگر بفرمایید:

• حضانت فرزند با پدر است یا با شما؟
• حکم ملاقات دارید یا هنوز دادگاه در این خصوص رأی نداده است؟

می‌توانم راهکار حقوقی مناسب‌تری برای پرونده شما ارائه دهم.

درخواست ارجاع به مددکار اجتماعی نمایید

برای اثبات تأثیرپذیری فرزند، می‌توانید از کارشناس روانشناسی یا مشاور دادگاه کمک بگیرید.

اولا طبق ماده 54 قانون حمایت از خانواده که بیان میدارد هرگاه مسئول حضانت، از انجام تکالیف مقرر خود داری کند یا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذی‌حق شود، برای بار اول، به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و در صورت تکرار، به حداکثر مجازات مذکور محکوم می ‌شود. در اینجا منظور از حداکثر مجازات مذکور مد نظر مقنن در صورت تکرار با استنباط از تبصره 3 ماده 19 قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399 که اشعار میدارد ..... تشخیص مجازات شدیدتر، مجازات حبس ملاک است ..... ملاک حداکثر محازات درجه هشت یعنی حبس تا سه ماه می باشد نه حداکثر مجازات جزای نقدی درجه هشت لذا؛ اعمال جزای نقدی برای بار دوم حتی با فرض حداکثر آن یعنی سی میلیون ریال اشتباه است و بایستی حبس اعمال شود ثانیا حسب ماده 41 قانون حمایت از خانواده که عنوان گردیده ..... دادگاه در صورتی که مسئول حضانت از انجام تکالیف مقرر خودداری کند و یا مانع ملاقات طفل تحت حضانت با اشخاص ذی‌حق شود، می‌تواند در خصوص اموری از قبیل واگذاری امر حضانت به دیگری یا تعیین شخص ناظر با پیش‌بینی حدود نظارت وی با رعایت مصلحت طفل تصمیم مقتضی اتخاذ کند زوج میتواند دادخواست سلب حضانت و یا تعیین ناظر بر حضانت تقدیم و دادگاه با رعایت مصلحت طفل و ملاحظه و احراز منع ملاقات از ناحیه زوجه به موجب احکام صادره محکومیت زوجه تصمیم می گیرد